Stammtisch Facebook.

Social media geeft digitaal terug wat de mobiele telefoon heeft afgepakt. "Ja, leg dat maar eens uit", hoor ik mezelf al denken. 'Vroegah', toen ik nog niet bestond en het tijd was voor mijn vader om zich klem te zuipen, deed hij dat elke week in dezelfde kroeg met dezelfde mensen. Mobiele telefoontjes die doelloos "waar ben je?" in de rondte schieten hadden ze destijds namelijk niet. Je kon ervoor kiezen een paar dagen van te voren een postduif te sturen, of gewoon de week ervoor te zeggen "next week: same time, same place" (hoewel dat toen nog in het Nederlands ging). Kwam de rest later, of misschien wel helemaal niet, dan raakte je wel aan de praat met vreemde kroeg-genoten. Het tijdperk van de stamkroeg.

Inmiddels is facebook je nieuwe stamkroeg. Je kunt je in discussies van vrienden met onbekenden vermengen en je kunt checken of 'de vriend van de vriend van je vriendin' bezet is.. We kunnen foto's bekijken van hoe onbekenden boven de pot hangen na te veel tequila, hoewel niemand weet wat we daar aan hebben.

We zijn vrienden met Jan, die vijf jaar geleden achter je zat bij wiskunde. Wiens naam je eigenlijk niet meer wist, maar aangezien hij bevriend is met 5 van jouw vrienden moet je hem wel kennen. Door alle statussen, foto's en andere mededelingen kunnen we iedereen in de gaten houden: van èchte vrienden tot Jan en alleman. Daardoor weten we de eerstvolgende keer dat we degene daadwerkelijk tegen het lijf lopen, wat degene heeft uitgevoerd.

En daar komt een voordeeltje bij kijken als zijnde het meisje wat zich vroeger achter haar grote broer verstopte. Je weet waar iemands raakvlakken zitten en hoe je zonder alcoholwalm op iemand af kan stappen. Zo zijn de eerste 2 minuten misschien een uitwisseling van facebook-statussen maar zo'n gesprek is al meer dan eens uitgelopen tot een gezellige avond.

Na het stamkroeg tijdperk sloten we ons met onze mobieltjes helemaal af van contact met het onbekende. Inmiddels zijn we één met facebook en weten we vreemden, al is het digitaal, aan te spreken. Toch is het jammer dat we zo vergroeid zijn met onze technologie. We zijn in het off-line leven met z'n allen een beetje bang geworden voor sociaal contact met onbekenden. Verder dan vrienden van vrienden komen we niet. En dat terwijl alles wat ons overkomt, van de lange rij bij de pappie tot iemands zin om naakt de samba te dansen, online gedeeld wordt. Oftewel: als social media een kroeg was, waren we nog nooit zo sociaal geweest (en een naakte samba is daar best op z'n plek). Maar laten we ons bedenken dat we dezer dagen allemaal wel facebook hebben en zo dus voor niemand meer bang hoeven te zijn. Laten we de facebook-wereld wat dichterbij de werkelijkheid trekken en daar leven in plaats van de wereld bestaande uit pixels. Tijd om dingen weer in werkelijkheid met elkaar te delen. Een echte lach word namelijk door die technologie weggefilterd terwijl dat het mooiste is om te delen.