facebookers

Sociale exhibitionisten.
“Ik ken geen enkele vriend die op facebook zit.” De uitspraak kwam van een man, 40+, account executive, terras, vrijdagmiddagborrel. Hij keek er triomfantelijk bij, uit zijn blik sprak duidelijk dat hij facebookers losers vond die niks beters met hun leven te doen hadden. “Dat kan ik me voorstellen”, zei ik, eveneens zonder verdere uitleg zodat iedereen er het zijne van kon denken. Het klonk in ieder geval lekker beledigend. Zelf had ik er eigenlijk nooit echt diep over nagedacht. Waarom doe ik aan facebook? Waarschijnlijk omdat alle reclamemakers exhibitionisten zijn. Exhibitionisten die de lange jas dichthouden weliswaar, maar die de sociale vakvrienden toch graag een glimpje gunnen.

“Ik wil ze het liefst ontvrienden, maar daar ben ik te laf voor.”

Verder ben ik van nature nieuwsgierig en benieuwd waar iedereen mee bezig is. Die drang is door facebook trouwens flink afgenomen. Zo zijn er vrienden die me met hun foursquare gezeur 5 keer per dag laten weten dat ze in en uit hun kantoor gaan, waar ze lunchen, welke snelweg ze nemen. Irritant. Datzelfde type zet er ook vooral dingen op die alleen relevant zijn voor hun directe collega’s – ik ben nu bij klant zusenzo, ik ga nu naar het vliegveld – en ik neem aan dat die lui het al weten, so why bother. Ik wil ze het liefst ontvrienden, maar daar ben ik te laf voor. Dat krijg je dan. Bij echt contact vallen deze mensen me nooit lastig met zulke suffe mededelingen, dus door facebook krijg ik een beetje een hekel aan ze. De goeie vrienden laten dingen zien die mooi of opmerkelijk zijn, uit het vak, uit hun leven, zaken die een reactie oproepen, waar even over nagedacht is voordat ze het delen. Zo laat een vorige collega vooral foto’s zien van zijn tripjes naar het buitenland en van zijn hond, maar in schitterende fotografie. Zojuist stond op zijn pagina dat hij geshortlist is voor een internationale award voor mobiele fotografie. Een student leidt me via zijn tweets naar zijn blog waar hij opmerkelijk werk laat zien in design, installaties, reclame, graphics en kunst. Eigenlijk denk ik dat het goed is om regelmatig te ontvrienden, zodat je alleen gelinkt bent met mensen van wie je de berichten de moeite waard vindt. En vooral geen echte vrienden te hebben op facebook. “Ja, ik heb je een paar weken niet gebeld, want ik zag dat je voortdurend met van alles bezig was en ik ben net ontslagen, dus ik had niet zoveel leuks te melden.” Dat bracht voor mij wel even de paradox van facebook aan het licht. Als echte vrienden je gaan ontvrienden en alleen je ‘sociale vrienden’ blijven hangen.