Een favo columnist heb ik niet. Daar lees ik te weinig columns voor. Afgaande op de laatste boeken die ik gelezen heb (die ik toevallig allemaal de moeite waard vond) kan ik zeggen dat Robert Vuijsje, Herman Koch en Ernest van der Kwast alledrie schrijvers zijn waar ik vast nog een keer een boek van ga lezen. De keren dat ik columns lees is vaak bij mijn ouders, zij hebben het parool. Daar staat op zaterdag in de PS toevallig altijd een column in van Robert Vuijsje. Die lees ik dan ook graag. Deze dikke nep Mocro:) weet zonder zeurderig te worden toch op een leuke scherpe manier kritiek te geven op een maatschappij. Iets waar Nederlanders moeite mee hebben. Ook kan ik me herinneren dat Youp van ’t Hek er een column in heeft. Ik ken hem nog van mijn vroegere jaren. We keken vaak met het gezin naar conferences van hem. (Mijn oma vind/vond het een dik zweterig mannetje met een te grote bek die alleen ten koste van andere een lach weet te produceren.) Ik kan daarentegen wel om hem lachen en vind een scheldwoord of belediging hier en daar zijn teksten kracht bij zetten.
Beide Robert Vuijsje en Youp van ‘t Hek zijn mensen die schrijven zoals ze praten. van ‘t Hek meer dan Vuijsje, zo lijkt ‘t. Maar dat kan ook komen omdat ik Youp meer heb horen praten. Het komt in ieder geval natuurlijk over.