Over vrijwillige verplichting gesproken…
Na het ontvangen en verwijderen van tientallen e-mails met het verzoek lid te worden van Facebook was ik dan toch overtuigd en meldde ik mij aan. Maar waarvan was ik eigenlijk overtuigd? Dat Facebook leuk is? Dat het handig is? Of dat het stoer is omdat iedereen op Facebook zit? Daar leek het in het begin wel op. Maar nee dus. Nadat ik mij aangemeld had kwam ik erachter dat Facebook buitengewoon irritant is. In het begin is het nog leuk. Je zoekt vrienden, bekijkt elkaars foto’s en plaatst berichtjes. Totdat de interesse afneemt en er bijna geen nieuwe berichten meer geplaatst worden. De enige berichten die er nog op staan zijn van 5 mensen die nog fanatiek blijven ‘Facebooken’.
En dan die spelletjes. Dat is voor mij de grootste irritatie. Als je dan eens met goede wil je Facebook opent, zie je een pagina vol met berichten van je vrienden in de trant van:
‘Anna just found some White Mystery Eggs and wants to say thank you! Anna just harvested their chicken coop and found some White Mystery Eggs, and wants to thank their friends for feeding the chickens!’.
Op dat soort berichten zit ik nou net niet te wachten… en het houdt maar niet op. Dan is voor mij de lol eraf.
Dan is daar de eeuwige discussie over de veiligheid van Facebook. Zijn mijn gegevens nou privé of niet? Een aantal weken geleden was het weer zo ver: Facebook wijzigde de manier waarop ze met de gegevens van haar gebruikers omgaat. Een nieuwe Facebook-functie die ervoor zorgt dat websites zich aan de gebruiker kunnen aanpassen door gegevens uit het Facebook-profiel te zuigen. ‘Instant Personalization’ noemen ze dat…
Nou, nee bedankt!
Maar de Facebook-snufjes houden hier niet op. Er is zoiets dat ‘Community Pages’ heet. Deze functie zet de interesses van een profiel automatisch om in een lidmaatschap van een bijbehorende fangroep. Op deze manier zijn de meest uiteenlopende interesses ineens zichtbaar voor iedereen, waar je die eerst netjes afgeschermd had. Fijn om te weten dat er voor je bepaalt wordt hoe jij je profiel inricht en weergeeft.
Over vrijwillige verplichting gesproken…
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Goed dat je de herkenbare mistery eggs als voorbeeld gebruikt.
BeantwoordenVerwijderenVind sommige stukjes wel heel verwarrend. Je was overtuigd, je begon met Facebook, maar je was niet overtuigd? Net aangemeld kwam je erachter hoe irritant het is, maar in het begin ( dus vlak na aanmelding) was het nog leuk.. beetje krom.
Wat ik ook minder vind is het vele opsommen, daar zou ik nog wat aan veranderen!
Ben het wel met Emmy-Koos eens. Misschien is die 1e x dat je overtuigd was meer een soort van overstag gaan door sociale druk van alle mailtjes die je kreeg? Ik mis ook nog een duidelijke lijn in je stukje, het is nu meer een opsomming van alle onderdelen van Facebook en wat je daar niet leuk aan vindt.
BeantwoordenVerwijderen