Script shortfilm - Martijn

Commercial 1:
Karim is een gewone jongen, die veel met zijn vrienden omgaat. Vaak gaan ze naar het winkelcentrum om lekker rond te hangen. Deze commercial begint geschoten van uit het perspectief van de hoofdpersoon.

Karim wordt wakker van het geklepper van de brievenbus in de deur. In korte shots, zie je hem aankleden. Hij heeft met z'n vrienden afgesproken en hij sjokt naar beneden. Beneden ziet hij een stembiljet met zijn naam erop. 'Pffff,' slaakt hij van desinteresse, stopt hem verfrommeld in z'n broekzak en schuifelt de deur uit. Kijkend naar de grond loopt hij door het park richting de coffeeshop. Ondertussen zit hij wat te frutten met z'n handen in de jaszakken. Opeens stapt hij in een hondendrol. In een reflex doet hij een stap terug en stapt met de andere schoen in een hondendrol. Geërgerd kijkt hij op op zoek naar een schuldige. Iemand, die z'n hond aan het uit laten is. Maar hij ziet niemand om zich heen. In plaats daarvan ziet hij overal hondendrollen.
~Het camerastandpunt veranderd naar die van een observeerder en vogelperspectief~ Het hele park is er bezaaid mee (absurdistisch beeld). Hij is letterlijk omsingeld met hondendrollen.
~ Perspectief hoofdpersoon~ Zijn ergernis slaat om in radeloosheid. Hij is op zoek naar iets waar die de poep mee van zijn schoenen af kan vegen. Hij stuit op het verfrommelde stembiljet en vouwt hem open. Op het moment dat hij hem wil gebruiken voor het afvegen van zijn schoenen, hoort hij de VO.
~VO~ Gebruik je stem, waar die voor bedoeld is. Ga naar de stembus.


Commercial 2:
Jelena is een doorsnee meid, die ervan houdt om lekker te shoppen. Vaak gaat ze naar de koopgoot winkel in winkel uit op zoek naar mooie kleding. Deze commercial begint geschoten van uit het perspectief van de hoofdpersoon.

Jelena zit achter haar computer te chatten als ze wordt opgeschrikt door de postbode die langs het raam loopt. Tijdens het chatten heeft ze met haar vriendinnen afgesproken. Ze wil de deur uit lopen. Maar op de mat ziet ze haar stembiljet liggen. Zonder erbij na te denken, stopt ze het stembiljet achteloos in haar tasje. Ze trekt de deur achter zich dicht en loopt richting de tramhalte. Ze heeft haar blik gericht op haar telefoon, want ze is druk aan het smsen. Opeens stapt ze in een hoop afval. Geïrriteerd stapt ze door naar de halte. Maar tot haar verbazing ziet ze dat de hoop afval haar begint te achtervolgen en onderweg alsmaar groter wordt door het vele afval dat door iedereen op straat is gegooid. Ze kijkt om zich heen of ze iemand er op aan kan spreken.
~Perspectief van bovenaf~ De hoop afval lijkt haar in te halen en weet haar soms te bevuilen met een uithaal van kauwgomresten, halflege chipszakken en deels afgegeten kroketten.
~ Perspectief hoofdpersoon~ Ze raakt in paniek en stuift naar de tram. De tramdeuren gaan net op tijd open en ze is verlost van het afval buiten. Ze heeft kroketresten op haar jas zitten. In haar tasje graait ze naar een zakdoekje, maar het enige wat ze kan vinden is het stembiljet. Op het moment dat ze hem wil gebruiken voor het schoonmaken voor haar jas, hoort ze de VO.
~VO~ Gebruik je stem, waar die voor bedoeld is. Ga naar de stembus.