Avatar:
De verwachtingen zijn hooggespannen bij de nieuwe film van James Cameron. De regisseur van onder andere Aliens, Terminator en Titanic staat garant voor spektakel en dat is waarvoor we met z’n allen popelend in de rij staan voor een 3D-bril. Op de neus gezet zijn die dingen eerst even wennen, maar ze sleuren je al snel mee in de film.
Jake Sully, een gehandicapte ex-marinier neemt de plaats in van zijn overleden broer bij een bizar project op een vreemde planeet, genaamd Pandora. Natuurlijk zijn de mensen daar om grof geld te verdienen, dat doen ze door unobtainium uit de bodem te delven. Op Pandora leven mensachtigen, de Na’vi, die in een enorme boom wonen die toevallig op de grootste hoop unobtainium groeit. Om het vertrouwen van de inboorlingen te winnen hebben mensen imitatie- Na’vi geschapen waarmee ze mentaal gelinkt kunnen worden. Deze wezens heten avatars. Het doel is om hiermee de Na’vi te laten verhuizen zodat de mensen bij het unobtainium kunnen. Dit mislukt en er volgt een bloedstollende strijd.
Jake Sully infiltreert met zijn avatar als enige in de Na’vi stam via de beeldschone stamhoofdsdochter. Hij wint het vertrouwen van de rest van de clan en ontpopt zich tot hun leider in het gevecht tegen de mensen.
Het verhaal komt iedereen vast een beetje bekend voor, het eeuwenoude plot is weer eens in een nieuw jasje gestoken, dat gelukkig precies past. Er is niets mis met voorspelbaarheid, het is soms wel fijn jezelf onder te dompelen in iets waarvan je weet hoe het afloopt. Het is gemakkelijk jezelf erin te vinden. En waar het verhaal aanvoelt als een veilige, comfortabele trui, met mouwen daar waar je ze verwacht, bezorgen de verbluffende details je kippenvel en drijven de Pandora-bewoners en de ijzingwekkende gevechten je naar het puntje van je stoel.
Dit is het verdienste van de waanzinnige effecten. Met de speciale 3D-brilletjes lijkt het in eerst instantie alsof iedereen gaat Skiën, maar zodra de film begint merk je dat ze niet alleen als sporty accessoire dienen. De glazen zijn als een verbinding tussen jou en de wereld van James Cameron. Alsof je zelf een avatar gebruikt duik je diep de film in waar de zaadjes van de heilige boom bijna op je neus landen en je rondvliegende brokstukken moet ontwijken in het heetst van de strijd. Je kijkt geen film, maar je beleeft hem. Dit was nog nooit eerder zo, simpelweg omdat het technologisch nog niet mogelijk was.
Bij eerdere 3D-films als Up en Final Destination was het beeld voornamelijk vlak, met soms een object dat naar je toe vliegt. Gelukkig is dat nu totaal anders, het hele Imax-scherm heeft diepte en fungeert als een raam waardoor je in een andere wereld kan kijken. Het maakt de film tot een verpletterende ervaring en het geld dat je neerlegt voor een kaartje meer dan waard. Zuinige zeurpieten die het er niet voor overhebben om de epische sci-fi actiefilm door een brilletje te zien besparen alleen op hun eigen plezier. Wat ik iedereen kan aanraden is om jezelf over te geven aan de nieuwe manier van filmbeleven, want dit een fenomenale belofte voor wat er nog allemaal komen gaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten