zondag 24 januari 2010

Filmrecensie: Where the wild things are (Jens)

I'll eat you up, I love you so!

Verhaal

Max is 9 jaar oud en woont met zijn moeder en puberende zus in een typische ‘suburb’. Hij heeft een rijke fantasie,draagt een dierenpak, en is wild. Max voelt zich onbegrepen en alleen en barst daardoor af en toe in woede uit. Wanneer op een dag de nieuwe vriend van zijn moeder komt eten gaat het fout. Max begint te fantaseren dat hij woest wegloopt van huis.

Max vindt een kleine zeilboot en is al snel midden op zee. Dan komt hij aan op een eiland, het leefgebied van een gemeenschap grote beesten genaamd de “Wild Things”. Max voelt zich hier gelijk thuis maar de beesten zijn sceptisch tegenover de indringer. Als de Wild Things dreigen hem op te eten liegt Max dat hij hun koning is en dat hij over magische krachten beschikt. Carol, de leider is ervan overtuigd dat Max de waarheid spreekt. De Wild Things zijn als mensen en vertonen veel gelijkenissen met de mensen in Max zijn echte leven. Zo is er een depressief, en de vriendin van Carol heeft hem verlaten. Ze verwachten van Max dat hij, als hun leider, hun een beter leven gaat geven. Ze beginnen met het maken van een gigantisch fort waar ze met z’n allen gaan wonen. Ze beleven vele wilde avonturen en doorkruisen het hele koninkrijk. Ook de vriendin van Max' beste vriend Carol komt terug. Toch komen de Wild Things er langzaam achter dat Max hun problemen niet kan oplossen en dat hij helemaal geen koning is. Max zelf komt er achter dat hij zijn thuis mist, ondanks dat hij dikke vrienden is geworden met de Wild Things. Na een emotioneel afscheid vaart Max weer naar huis waar hij liefdevol ontvangen wordt door zijn moeder.


De film

‘Where the wild things are’ is een verfilming van het gelijknamige kinderboek van Maurice Sendak en is geregisseerd door Spike Jonze. Hij heeft bekendheid verworven door het regiseren en produceren van videoclips (Fatboy Slim, Beastie Boys, Bjork) en de film ‘Being John Malkovich’ uit 1999. Zijn werk is vrij rauw en surrealistisch.

Deze film combineerd live action, mensen in kostuums, animatie en computer-generated-imagery tot een fantasyfilm. Qua uitvoering is de film geschikt voor kinderen maar met genoeg scherpte en diepgang om ook ouderen te boeien. Er wordt namelijk flink gevochten en gesloopt en er zit ook diepgang in het verhaal.

De intro en het einde zijn live action en geven de frustratie van Max en de realiteit waarin hij leeft goed weer. Het tussenstuk in het land van de ‘Wild Things’ is prachtig vormgegeven en een lust voor het oog. De verhaallijn zakt soms een beetje in maar het beeld maakt dit meer dan goed.


Oordeel

De film is erg mooi gemaakt. Dit samen met wat diepgang en een aantal wilde taferelen zorgt ervoor dat ondanks het soms inzakkende verhaal altijd leuk blijft om naar te kijken. Een pluspunt is ook de mooie, passende soundtrack. ‘Where the wild thing are’ is geen absoluut meesterwerk, maar wel een uiterst vermakelijke ervaring. Voor zowel jong als oud.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten