zaterdag 30 januari 2010
veiligheidsgordels
http://www.youtube.com/watch?v=h-8PBx7isoM&fmt=18
beetje melodramatisch, maar wel een goed concept.
beetje melodramatisch, maar wel een goed concept.
dinsdag 26 januari 2010
Event woensdag 27 jan!
Morgen heb ik twee jonge creatieven van Ara uitgenodigd voor een presentatie over webtrends en sociale netwerken. Echt interessant, zorg dat je erbij bent om 12 uur in het copyconcept lokaal tweede verdieping.
maandag 25 januari 2010
Leonie: Avatar recensie
Regie: James Cameron
Genre: Actie, Sci-Fi
Duur: 162 min.
Cast: Sam Worthington, Zoë Saldana, Sigourney Weaver, Stephen Lang, Michelle Rodriguez
Een 3D wereld die een ieder moet betreden.
Na de nietsbelovende trailer liep ik eerlijk gezegd nog niet bepaald warm voor de, 300 miljoen kostende, film Avatar. Het is vooral de wetenschap dat regisseur James Cameron, bekend van de tranentrekker Titanic, Terminator en Aliens, wel 15 jaar heeft moeten wachten tot zijn pronkstuk tot leven kwam. Het staaltje vakmanschap neemt ons via een 3D bril, die trouwens leuke foto's opleveren voor in je fotoboek, mee de toekomst in naar het buitenaardse planeetje Pandora.
Het is het jaar 2154 wanneer de tot zijn middel verlamde ex-marinier Jake Sully (Sam Worthington), door de overeenkomende DNA de plaats in neemt van zijn overleden broer in het 'Avatar-project'. Zonder training en enkele vorm van respect of aanzien arriveert hij op de buitenaardse planeet Pandora. Waar hij via zijn gedachte, in een speciaal voor zijn broer ontwikkelde, avatar contact moet leggen met de plaatselijke bevolking: de Na'vi. Zij wonen namelijk in een boom die staat op de plek waar de meeste Unobtainium schuilt, een kostbare grondstof waarvoor de mensen hier zijn gekomen. Grace (Sigourney Weaver) de leider van het Avatar-project heeft totaal geen behoefte aan een 'schietgrage leeghoofd' aan haar zijde in de complexe buitenaardse wereld.
Maar laat het nou zijn dat uitgerekend hij degene is die het lukt met hulp van Neytiri (Zoe Saldana), de stamhoofdsdochter zich te winnen voor de Na'vi bevolking. Wanneer zijn menselijke realiteit lijkt te vervagen vecht hij als één van hen tegen de gewelddadige hebzucht van de mens die voor niks wijkt.
De wonderlijke wereld van de Na'vi is uitzonderlijk doordacht gemaakt. Alle planten, beesten en ook de de blauwe Na'vi's zelf zijn erg terug te leiden naar het aardse en menselijke wat wij maar al te goed kennen. Een goede keus volgens mij, omdat anders de film te ontoegankelijk zou zijn geweest in al zijn schone rariteiten.
Als een kritische noot zou ik jullie kunnen zeggen dat de verhaallijn zeker niet uitsteekt boven de gemiddelde film. Maar dat neemt niet weg dat wanneer het einde nadert en ik mijn mede 3Dbrillers eens bekijk en merk dat iedereen zit op het puntje van zijn stoel om zover mogelijk de wereld van James Cameron te betreden. En dit voor een bijna drie uur durende zit.
Absoluut een topper, maar wel met een 3d-brilletje op je neus en je kont in de bioscoop. Wees er snel bij dus!
Leonie: Groene Sint advertorial
Groene Sint komt juf bevrijden van woedende kinderen
' Fout, stout! Fout, stout! Fout, stout! Fout, stout!' Roepen de kinderen uit groep 3 van basisschool De Zoete in Almere wanneer de Groene Sint binnen komt.
Het was in de klas uit de hand gelopen toen juffrouw Annie besloot om haar lieve snoetjes, na een goede les te trakteren op stukjes van haar meegebrachte chocoladeletter. Ze zegt nog verschrikt: 'Het zijn zulke lieve kindertjes, ik had de nakomende hyperactieve en stuiterende dolle boel er voor over.., maar zodra ik het uit mij tas haalde werden ze panisch. Zo heb ik ze nog nooit eerder gezien.' De juf was uit angst in de spelletjeskast gaan zitten en werd uiteindelijk bevrijd door de Groene Sint.
De kinderen waren zo de mini slofjes geschoten omdat de chocoladeletter van hun juf een foute letter was! Zij hebben van de Groene Sint immers geleerd dat deze niet lief zijn gemaakt.
Dit houdt in dat sommige letters die wij in de winkel kopen, om onschuldig op te peuzelen, niet eerlijk zijn voor de cacaoboeren in ontwikkelingslanden. Bij deze letters krijgen zij te weinig geld voor de cacao in verhouding met de verkoopprijs in de winkel en zijn de werkomstandigheden erg slecht. Soms is het zelfs zo dat er kinderarbeid aan te pas is gekomen, dat is iets waar ons kinderfeest absoluut niks van wil weten, toch?.
Waar de Groene Sint en Oxfam Novib sinds dit jaar dan ook vurig voor strijden is om alle oneerlijk geproduceerde letters uit de winkels te krijgen en ons cholade liefhebbers bewust te maken van de foute letters, maar ook van de goede letters. De meeste winkels in ons land verkopen dan tegenwoordig ook de goede, Fairtrade Chocoladeletters. Zo kan ook jij kiezen voor een beter leven voor de cacaoboeren en hun kindertjes, wat de chocolade nog lekkerder maakt!
Juf Annie zegt dat ze haar lesje heeft geleerd van de groep en de Groene Sint en zal voortaan alleen maar Fairtrade producten te kopen. Wanneer de Groene Sint, duidelijk voldaan, de klas weer verlaat zegt hij met een dikke knipoog tegen de kinderen: ' Geen sticker voor de juf vandaag, maar misschien morgen wel he?!'
Om net als juf Annie meer te weten te komen over de Groene Sint en zijn Eerlijke letter? Kijk dan op www.groenesint.nl
Leonie: Senz DM
(Zie Senz Media voor het complete verhaal!)
In de direct mail wil ik een simpel beeld van kapotte paraplu's in het straatbeeld. Er komt te staan:
Heading: Aju kapotte Paraplu
Inleiding(meer in het beeld verwerkt): De wind zoemt langs de ramen, het kletteren van de regen brengt al de rillingen bij je naar boven. Wantrouwig kijk je naar je pas gekochte plu, hij ziet er leuk uit met die regenwolkjes. Even denk je dat ze naar je lachen, verdwaasd en met grote ogen schudt je je hoofd en beseft dat je je het maar hebt verbeeldt…
Body-tekst: We kennen het allemaal. Na een stormachtige dag zijn de overvolle prullenbakken en huilende paraplu's die het door een windhoos hebben begeven een troosteloos gezicht.
Maar dat tijdperk is voorbij, want met de nieuwe storm paraplu's van Senz Umbrellas zullen we allen voortaan droge kousen houden ook al komt er een windhoos langs van wel 100 km per uur.
Deze windbestendige storm paraplu kan door zijn vernieuwende design jou door elke storm begeleiden. Maar dit alleen als je zelf ook sterk in je schoenen staat en niet omver wordt geblazen en met je toetert in een lokkende plas belandt!
Kijk op senzumbrellas.com voor meer informatie over het nieuwe tijdperk van onomkoopbare plu's! Senz Umbrellas, stormachtig sterk.
Op de site wordt ook verwezen naar de actiesite, waar ze worden gevraagd een ludieke eerbetoon in te zenden. Ze maken dan kans op een Senz Umbrellas paraplu en hun eerbetoon kan op de radio komen!
Leonie: Senz radio
(zie Senz media voor het complete verhaal!)
De radiocommercials zijn gevuld met voorbeelden van grappige eerbetuigingen en afscheidsspeeches van de omklappende plu's. Waarna de storm paraplu van Senz wordt geïntroduceerd. Je kan als de actie loopt zelfs een ingezonden voorbeeld gebruiken als beloning voor grappige inzendingen. Je hoort:
Vrouwen stem: Ik heb ze gehad in alle kleuren van de regenboog, in stipjes, met bloemetjes, zelfs één met een delfs-blauw design!…. Soms had ik zo'n hippe gevonden dat ik hem liever niet mee de regenbui in sleurde.. Een lang leven was ze namelijk niet vaak gegund. En een droog kapsel voor mij trouwens ook niet.,(gegrinnek) Aju kapotte Paraplu!
VO: Gewone paraplu's zijn vaak niet bestand tegen de gemiddelde Hollandse storm die nog wel eens voorbij komt waaien, maar dat is voorbij. We nemen daarom met zijn allen afscheid van omklappende plu's, doorlopen mascara en natte kousen. Met een Senz Stormparaplu hou je het zelfs bij windkracht 10 nog droog. Dit alleen als je zelf niet wegwaait en met je kont belandt in een lokkende diepe plas.
Laat jouw leukste eerbetoon aan het tijdperk van de kapotte plu achter opajukapotteparaplu.nl en misschien win je wel een de Senz Umbrellas en komt jouw eerbetoon op de radio!
Vrouwen stem: Senz Umbrellas, stormachtig sterk.
Wie zoet is krijgt ook de roe.
Pakjes avond komt er aan en alle kinderen zijn de aankomende weken extra lief. Iedereen wil cadeautjes en snoepgoed van de Goede Sint. We zetten een schoentje en doen er een dikke wortel in voor de schimmel. Als we dan ’s ochtends wakker worden rennen we naar beneden en vinden we vaak een lekkere chocolade letter. Elk jaar doen we met z’n allen weer mee aan deze oer-Hollandse traditie.
Oxfam Novib zet zich al twee jaar in voor een nieuwe traditie. Dat doen ze samen met de Groene Sint. De boeren in Zuid-Amerika kunnen door de oneerlijke prijs die ze krijgen voor het werk dat ze verrichten voor onze chocolade letters bijvoorbeeld geen onderwijs, kleren of nieuw speelgoed betalen voor hun kinderen. Daarom zet Oxfam Novib samen met de Groene Sint zich in voor de eerlijke chocolade letter zodat de boeren krijgen wat ze verdienen. Een eerlijke prijs voor een heerlijke letter.
Door al twee jaar bezig te zijn met protesteren tegen winkels die foute letters verkopen en deze acties te posten op internet beginnen de winkels eindelijk te luisteren. Ondertussen zijn er zeven winkelketens die de eerlijke letters volgend jaar in huis beloven te nemen. AH, HEMA, Lidl, V&D en PLUS Retail. In 2012 sluiten Kruidvat en Jamin zich hier ook bij aan.
De groene Sint is tevreden met deze afspraken want zo kunnen de boeren en hun kinderen een zelfstandig bestaan opbouwen en worden er tijdens Sinterklaas geen roes uitgedeeld aan mensen die het niet verdienen.
Ook jij kunt bijdrage leveren door bijvoorbeeld fairtrade chocolade te kopen.
Voor meer tips en info over eerlijke letters kijk je op degroenesint.nl
Oxfam Novib zet zich al twee jaar in voor een nieuwe traditie. Dat doen ze samen met de Groene Sint. De boeren in Zuid-Amerika kunnen door de oneerlijke prijs die ze krijgen voor het werk dat ze verrichten voor onze chocolade letters bijvoorbeeld geen onderwijs, kleren of nieuw speelgoed betalen voor hun kinderen. Daarom zet Oxfam Novib samen met de Groene Sint zich in voor de eerlijke chocolade letter zodat de boeren krijgen wat ze verdienen. Een eerlijke prijs voor een heerlijke letter.
Door al twee jaar bezig te zijn met protesteren tegen winkels die foute letters verkopen en deze acties te posten op internet beginnen de winkels eindelijk te luisteren. Ondertussen zijn er zeven winkelketens die de eerlijke letters volgend jaar in huis beloven te nemen. AH, HEMA, Lidl, V&D en PLUS Retail. In 2012 sluiten Kruidvat en Jamin zich hier ook bij aan.
De groene Sint is tevreden met deze afspraken want zo kunnen de boeren en hun kinderen een zelfstandig bestaan opbouwen en worden er tijdens Sinterklaas geen roes uitgedeeld aan mensen die het niet verdienen.
Ook jij kunt bijdrage leveren door bijvoorbeeld fairtrade chocolade te kopen.
Voor meer tips en info over eerlijke letters kijk je op degroenesint.nl
Recensie Avatar (Esther)
Recensie Avatar
De trailer doet suggereren dat er niet luchtig gedacht moet worden over James Cameron. En terecht. Met al meerdere indrukwekkende films op zak, zoals Terminator, Alien en Titanic, presenteert hij dan nu eindelijk, na 7 jaar werk, het visuele spektakel Avatar. Met deze film tilt James Cameron het 3D avontuur naar een compleet nieuw niveau.
Zo’n 15 jaar geleden bedacht James Cameron het idee van de film Avatar. Toen was het echter onmogelijk om dit uit te voeren op technisch gebied. Met de komst van Gollum in Peter Jackson’s kaskraker The Lord of the Rings, wist Cameron dat het moment daar was.
In deze film reizen we met Jake Sully mee naar de planeet Pandora. Op Pandora woont de lokale bevolking met de naam Na’vi in een boom. Deze boom staat echter precies op de plek waaronder gesteente zit dat miljoenen per kilo waard is. Het Avatarproject wordt opgezet om te kunnen infiltreren binnen de Na’vi gemeenschap om zo bij het gesteente te komen.
Jake Sully is een tot zijn middel verlamde marinier die meedoet met het Avatarproject omdat hij hetzelfde DNA bezit als zijn tweelingbroer die na jarenlange training vroegtijdig komt te overlijden.
Een avatar is een wezen van vlees en bloed en wordt gecreëerd voor een enkel persoon. Deze specifieke persoon is de enige die zijn avatar via de hersenen kan aansturen.
Jake Sully wordt verliefd op de wereld waarin hij terecht is gekomen en ontmoet daar Na’vi meisje Neytiri. Hij vergeet zijn opdracht, namelijk om de Na’vi gemeenschap te laten verhuizen en keert zich tegen de mensen.
Het verdere verloop van het verhaal licht een beetje voor de hand. Maar de prachtige wereld van Pandora doet dit volkomen teniet.
Tijdens het kijken van deze film komen er stiekem allerlei films om te hoek kijken. Het algehele verhaal doet denken aan Pocahontas en Dances with Wolves. De momenten dat Jake Sully en Neytiri om elkaar heen dansen in de lucht, vliegend op een draak, herkennen we uit Wall-E.
Het is een feit dat deze film qua verhaal niet de origineelste is, maar het is zeker het mooiste filmavontuur dat ooit is gemaakt.
Maar dat is dan ook precies wat Cameron met deze film wilde bereiken.
In de film is gelet op elk mogelijk detail. De prachtige kleuren en lichtjes maken deze film tot een verbazingwekkend avontuur waar je na afloop eigenlijk geen woorden voor hebt om uit te drukken hoe mooi deze film is.
Avatar is 162(!) minuten lang met open mond staren naar een wereld waar je zelf naartoe zou willen gaan.
De trailer doet suggereren dat er niet luchtig gedacht moet worden over James Cameron. En terecht. Met al meerdere indrukwekkende films op zak, zoals Terminator, Alien en Titanic, presenteert hij dan nu eindelijk, na 7 jaar werk, het visuele spektakel Avatar. Met deze film tilt James Cameron het 3D avontuur naar een compleet nieuw niveau.
Zo’n 15 jaar geleden bedacht James Cameron het idee van de film Avatar. Toen was het echter onmogelijk om dit uit te voeren op technisch gebied. Met de komst van Gollum in Peter Jackson’s kaskraker The Lord of the Rings, wist Cameron dat het moment daar was.
In deze film reizen we met Jake Sully mee naar de planeet Pandora. Op Pandora woont de lokale bevolking met de naam Na’vi in een boom. Deze boom staat echter precies op de plek waaronder gesteente zit dat miljoenen per kilo waard is. Het Avatarproject wordt opgezet om te kunnen infiltreren binnen de Na’vi gemeenschap om zo bij het gesteente te komen.
Jake Sully is een tot zijn middel verlamde marinier die meedoet met het Avatarproject omdat hij hetzelfde DNA bezit als zijn tweelingbroer die na jarenlange training vroegtijdig komt te overlijden.
Een avatar is een wezen van vlees en bloed en wordt gecreëerd voor een enkel persoon. Deze specifieke persoon is de enige die zijn avatar via de hersenen kan aansturen.
Jake Sully wordt verliefd op de wereld waarin hij terecht is gekomen en ontmoet daar Na’vi meisje Neytiri. Hij vergeet zijn opdracht, namelijk om de Na’vi gemeenschap te laten verhuizen en keert zich tegen de mensen.
Het verdere verloop van het verhaal licht een beetje voor de hand. Maar de prachtige wereld van Pandora doet dit volkomen teniet.
Tijdens het kijken van deze film komen er stiekem allerlei films om te hoek kijken. Het algehele verhaal doet denken aan Pocahontas en Dances with Wolves. De momenten dat Jake Sully en Neytiri om elkaar heen dansen in de lucht, vliegend op een draak, herkennen we uit Wall-E.
Het is een feit dat deze film qua verhaal niet de origineelste is, maar het is zeker het mooiste filmavontuur dat ooit is gemaakt.
Maar dat is dan ook precies wat Cameron met deze film wilde bereiken.
In de film is gelet op elk mogelijk detail. De prachtige kleuren en lichtjes maken deze film tot een verbazingwekkend avontuur waar je na afloop eigenlijk geen woorden voor hebt om uit te drukken hoe mooi deze film is.
Avatar is 162(!) minuten lang met open mond staren naar een wereld waar je zelf naartoe zou willen gaan.
zondag 24 januari 2010
Reitman zorgt voor verfrissend eind.
Jason Reitman kwam eerst met een cynisch debuut (Thank You for Smoking), toen een schattig tienerfilmpje met grotemensentrekjes (Juno) en nu een film over volwassen emoties. Up in the air.
George Clooney speelt Ryan Bingham, van beroep ontslagexpert. Namens zijn firma reist hij kriskras door de VS om mensen te ontslaan. Het raakt Ryan niet, want hij kan zich emotioneel van alles en iedereen afsluiten. Het is een rol die Clooney wel vaker speelt en daardoor denk je te weten hoe het afloopt en zijn tweede keuze leventje achter zich laat.
Na de intro van het karakter van Clooney komt al snel een leuke meid in het bedrijf die het ontslaan wil digitaliseren. Het is effectiever maar brengt het vliegleventje van Jason in gevaar. Maar om de nieuwelingen van het ontslagteam de fijne kneepjes te leren mag hij nog reizen. Ondertussen wordt zijn relatie met een andere vrouw (Vera Farmiga), die hetzelfde nomadenbestaan leidt, ongebruikelijk serieus. Wordt het tijd voor huisje-boompje-beestje?
Die vermoedens worden gevoed door Ryans betrokkenheid (tegen wil en dank) bij het huwelijk van het zusje dat hij lang verwaarloosd heeft.
De regisseur schakelt makkelijk van dramatisch naar luchtige scenes zonder het verhaal minder geloofwaardig te maken. Ook de ervaren Clooney heeft hier geen moeite mee. Het onverwachte einde is een verademing in zijn genre.
George Clooney speelt Ryan Bingham, van beroep ontslagexpert. Namens zijn firma reist hij kriskras door de VS om mensen te ontslaan. Het raakt Ryan niet, want hij kan zich emotioneel van alles en iedereen afsluiten. Het is een rol die Clooney wel vaker speelt en daardoor denk je te weten hoe het afloopt en zijn tweede keuze leventje achter zich laat.
Na de intro van het karakter van Clooney komt al snel een leuke meid in het bedrijf die het ontslaan wil digitaliseren. Het is effectiever maar brengt het vliegleventje van Jason in gevaar. Maar om de nieuwelingen van het ontslagteam de fijne kneepjes te leren mag hij nog reizen. Ondertussen wordt zijn relatie met een andere vrouw (Vera Farmiga), die hetzelfde nomadenbestaan leidt, ongebruikelijk serieus. Wordt het tijd voor huisje-boompje-beestje?
Die vermoedens worden gevoed door Ryans betrokkenheid (tegen wil en dank) bij het huwelijk van het zusje dat hij lang verwaarloosd heeft.
De regisseur schakelt makkelijk van dramatisch naar luchtige scenes zonder het verhaal minder geloofwaardig te maken. Ook de ervaren Clooney heeft hier geen moeite mee. Het onverwachte einde is een verademing in zijn genre.
Avatar, mooie film nog mooiere effecten.
In deze epische actieavontuurfantasie van James Cameron, de director van Titanic, neemt hij ons mee naar een spectaculaire nieuwe 3D wereld. Bij het zien van de film begrijp je waarom er ruim 15 jaar over gedaan is. Het was wachten op de technische mogelijkheden maar het was het waard.
In een futuristische wereld ontdekken de V.S. Strijdkrachten een bron van onbetaalbare mineralen op Pandora, een afgelegen maan met regenwoudachtige omgeving. Zij willen hun troepen daarheen sturen om de inheemse Na’vi’s te temmen, voor het verkrijgen van de mineralen. De Na’vi’s zijn blauw mensachtige wezens, ze doen je denken aan indianen, maar zijn eigenlijk veel meer ontwikkeld dan ze er op het eerste gezicht uitzien.
De man van het verhaal, Jake Sully (Sam Worthington), is een ex-marinier die van de taille af verlamd raakte. Door een Avatar programma is hem belooft weer te kunnen lopen. Hij moet in plaats van zijn overleden broer naar Pandora gaan waar hij in een ander soort lichaam komt zodat hij kan leven op de wereld van de Na’vi’s.
Het duurt niet lang voor Jake verliefd wordt op de mooie Neytiri (Zoe Saldana), de dochter van de Na’vi leider. Hij begint zich steeds meer te hechten aan het inheemse volk. Jake komt voor het dilemma. Kiest Jake voor de vredeliefende Na’vi’s of voor de militaire-industralisatie en gaat hij door met het vernietgen van Pandora.
Als kijker neem je het hem niet kwalijk dat hij zijn eigen volk de rug toekeert. Helemaal niet omdat zijn baas Kolonel Miles Quaritch (Stephen Lang) een gemeen typisch veelste patriottische Amerikaan is. Dit leidt tot een geweldig heroïsche strijd tussen de Na’vi’s en de Amerikanen en mag door niemand gemist worden. Mits je in 3D kijkt zal het je zeker alle 160 minuten boeien.
In een futuristische wereld ontdekken de V.S. Strijdkrachten een bron van onbetaalbare mineralen op Pandora, een afgelegen maan met regenwoudachtige omgeving. Zij willen hun troepen daarheen sturen om de inheemse Na’vi’s te temmen, voor het verkrijgen van de mineralen. De Na’vi’s zijn blauw mensachtige wezens, ze doen je denken aan indianen, maar zijn eigenlijk veel meer ontwikkeld dan ze er op het eerste gezicht uitzien.
De man van het verhaal, Jake Sully (Sam Worthington), is een ex-marinier die van de taille af verlamd raakte. Door een Avatar programma is hem belooft weer te kunnen lopen. Hij moet in plaats van zijn overleden broer naar Pandora gaan waar hij in een ander soort lichaam komt zodat hij kan leven op de wereld van de Na’vi’s.
Het duurt niet lang voor Jake verliefd wordt op de mooie Neytiri (Zoe Saldana), de dochter van de Na’vi leider. Hij begint zich steeds meer te hechten aan het inheemse volk. Jake komt voor het dilemma. Kiest Jake voor de vredeliefende Na’vi’s of voor de militaire-industralisatie en gaat hij door met het vernietgen van Pandora.
Als kijker neem je het hem niet kwalijk dat hij zijn eigen volk de rug toekeert. Helemaal niet omdat zijn baas Kolonel Miles Quaritch (Stephen Lang) een gemeen typisch veelste patriottische Amerikaan is. Dit leidt tot een geweldig heroïsche strijd tussen de Na’vi’s en de Amerikanen en mag door niemand gemist worden. Mits je in 3D kijkt zal het je zeker alle 160 minuten boeien.
Groene Sint door Jens
Deze Sint steekt er een stafje voor
Pepernoten, schuimpjes, mijter, stoomboot, kado's, Sint, Piet en een heerlijk avondje. Wat mist er in dit herkenbare rijtje? Juist. De chocoladeletter. Een van de belangrijkste ingrediënten van het Sinterklaasfeest. Ook dit jaar zullen 19 miljoen chocoladeletters hun weg weer vinden naar kinderschoentjes en kladpapier.
Daarom staan we even stil bij deze lekkernij. Want een groot deel van de letters wordt geproduceerd onder alles behalve feestelijke omstandigheden. Zo krijgen honderdduizenden boeren geen eerlijke prijs voor het hoofdingrediënt van de letter, de cacao. Om toch genoeg brood op de plank te krijgen laten de cacaoboeren hun kinderen meewerken. Dit is zware kinderarbeid. En 85 procent van onze letters is gemaakt van deze cacao.
Sinds 2007 komt de Groene Sint in actie tegen de foute chocoladeletters, die in onze grootste supermarkten, warenhuizen en snoepwinkels te koop zijn. Deze Groene Sint roept mensen op om mensen op om goede letters te kopen. Bijvoorbeeld die van Tony Chocolonely of de Wereldwinkel. Ook Verkade is al overstag gegaan door de inspanningen van de Groene Sint, en levert allen nog maar eerlijke letters. "Het kan dus wel anders", aldus Oxfam Novib, initiatiefnemer van de Groene Sint. Nu moeten de supermarkten e.d. nog over op 'groen geproduceerde' chocolade.
Ook u kunt hieraan meewerken. Word een beetje Groene Hulpsinterklaas op www.groenesint.nl en zorg ervoor dat de Groene Sint op 6 december 2010, tevreden naar Spanje terug kan varen.
Script shortfilm - Martijn
Commercial 1:
Karim is een gewone jongen, die veel met zijn vrienden omgaat. Vaak gaan ze naar het winkelcentrum om lekker rond te hangen. Deze commercial begint geschoten van uit het perspectief van de hoofdpersoon.
Karim wordt wakker van het geklepper van de brievenbus in de deur. In korte shots, zie je hem aankleden. Hij heeft met z'n vrienden afgesproken en hij sjokt naar beneden. Beneden ziet hij een stembiljet met zijn naam erop. 'Pffff,' slaakt hij van desinteresse, stopt hem verfrommeld in z'n broekzak en schuifelt de deur uit. Kijkend naar de grond loopt hij door het park richting de coffeeshop. Ondertussen zit hij wat te frutten met z'n handen in de jaszakken. Opeens stapt hij in een hondendrol. In een reflex doet hij een stap terug en stapt met de andere schoen in een hondendrol. Geërgerd kijkt hij op op zoek naar een schuldige. Iemand, die z'n hond aan het uit laten is. Maar hij ziet niemand om zich heen. In plaats daarvan ziet hij overal hondendrollen.
~Het camerastandpunt veranderd naar die van een observeerder en vogelperspectief~ Het hele park is er bezaaid mee (absurdistisch beeld). Hij is letterlijk omsingeld met hondendrollen.
~ Perspectief hoofdpersoon~ Zijn ergernis slaat om in radeloosheid. Hij is op zoek naar iets waar die de poep mee van zijn schoenen af kan vegen. Hij stuit op het verfrommelde stembiljet en vouwt hem open. Op het moment dat hij hem wil gebruiken voor het afvegen van zijn schoenen, hoort hij de VO.
~VO~ Gebruik je stem, waar die voor bedoeld is. Ga naar de stembus.
Commercial 2:
Jelena is een doorsnee meid, die ervan houdt om lekker te shoppen. Vaak gaat ze naar de koopgoot winkel in winkel uit op zoek naar mooie kleding. Deze commercial begint geschoten van uit het perspectief van de hoofdpersoon.
Jelena zit achter haar computer te chatten als ze wordt opgeschrikt door de postbode die langs het raam loopt. Tijdens het chatten heeft ze met haar vriendinnen afgesproken. Ze wil de deur uit lopen. Maar op de mat ziet ze haar stembiljet liggen. Zonder erbij na te denken, stopt ze het stembiljet achteloos in haar tasje. Ze trekt de deur achter zich dicht en loopt richting de tramhalte. Ze heeft haar blik gericht op haar telefoon, want ze is druk aan het smsen. Opeens stapt ze in een hoop afval. Geïrriteerd stapt ze door naar de halte. Maar tot haar verbazing ziet ze dat de hoop afval haar begint te achtervolgen en onderweg alsmaar groter wordt door het vele afval dat door iedereen op straat is gegooid. Ze kijkt om zich heen of ze iemand er op aan kan spreken.
~Perspectief van bovenaf~ De hoop afval lijkt haar in te halen en weet haar soms te bevuilen met een uithaal van kauwgomresten, halflege chipszakken en deels afgegeten kroketten.
~ Perspectief hoofdpersoon~ Ze raakt in paniek en stuift naar de tram. De tramdeuren gaan net op tijd open en ze is verlost van het afval buiten. Ze heeft kroketresten op haar jas zitten. In haar tasje graait ze naar een zakdoekje, maar het enige wat ze kan vinden is het stembiljet. Op het moment dat ze hem wil gebruiken voor het schoonmaken voor haar jas, hoort ze de VO.
~VO~ Gebruik je stem, waar die voor bedoeld is. Ga naar de stembus.
Karim is een gewone jongen, die veel met zijn vrienden omgaat. Vaak gaan ze naar het winkelcentrum om lekker rond te hangen. Deze commercial begint geschoten van uit het perspectief van de hoofdpersoon.
Karim wordt wakker van het geklepper van de brievenbus in de deur. In korte shots, zie je hem aankleden. Hij heeft met z'n vrienden afgesproken en hij sjokt naar beneden. Beneden ziet hij een stembiljet met zijn naam erop. 'Pffff,' slaakt hij van desinteresse, stopt hem verfrommeld in z'n broekzak en schuifelt de deur uit. Kijkend naar de grond loopt hij door het park richting de coffeeshop. Ondertussen zit hij wat te frutten met z'n handen in de jaszakken. Opeens stapt hij in een hondendrol. In een reflex doet hij een stap terug en stapt met de andere schoen in een hondendrol. Geërgerd kijkt hij op op zoek naar een schuldige. Iemand, die z'n hond aan het uit laten is. Maar hij ziet niemand om zich heen. In plaats daarvan ziet hij overal hondendrollen.
~Het camerastandpunt veranderd naar die van een observeerder en vogelperspectief~ Het hele park is er bezaaid mee (absurdistisch beeld). Hij is letterlijk omsingeld met hondendrollen.
~ Perspectief hoofdpersoon~ Zijn ergernis slaat om in radeloosheid. Hij is op zoek naar iets waar die de poep mee van zijn schoenen af kan vegen. Hij stuit op het verfrommelde stembiljet en vouwt hem open. Op het moment dat hij hem wil gebruiken voor het afvegen van zijn schoenen, hoort hij de VO.
~VO~ Gebruik je stem, waar die voor bedoeld is. Ga naar de stembus.
Commercial 2:
Jelena is een doorsnee meid, die ervan houdt om lekker te shoppen. Vaak gaat ze naar de koopgoot winkel in winkel uit op zoek naar mooie kleding. Deze commercial begint geschoten van uit het perspectief van de hoofdpersoon.
Jelena zit achter haar computer te chatten als ze wordt opgeschrikt door de postbode die langs het raam loopt. Tijdens het chatten heeft ze met haar vriendinnen afgesproken. Ze wil de deur uit lopen. Maar op de mat ziet ze haar stembiljet liggen. Zonder erbij na te denken, stopt ze het stembiljet achteloos in haar tasje. Ze trekt de deur achter zich dicht en loopt richting de tramhalte. Ze heeft haar blik gericht op haar telefoon, want ze is druk aan het smsen. Opeens stapt ze in een hoop afval. Geïrriteerd stapt ze door naar de halte. Maar tot haar verbazing ziet ze dat de hoop afval haar begint te achtervolgen en onderweg alsmaar groter wordt door het vele afval dat door iedereen op straat is gegooid. Ze kijkt om zich heen of ze iemand er op aan kan spreken.
~Perspectief van bovenaf~ De hoop afval lijkt haar in te halen en weet haar soms te bevuilen met een uithaal van kauwgomresten, halflege chipszakken en deels afgegeten kroketten.
~ Perspectief hoofdpersoon~ Ze raakt in paniek en stuift naar de tram. De tramdeuren gaan net op tijd open en ze is verlost van het afval buiten. Ze heeft kroketresten op haar jas zitten. In haar tasje graait ze naar een zakdoekje, maar het enige wat ze kan vinden is het stembiljet. Op het moment dat ze hem wil gebruiken voor het schoonmaken voor haar jas, hoort ze de VO.
~VO~ Gebruik je stem, waar die voor bedoeld is. Ga naar de stembus.
Filmrecensie: Where the wild things are (Jens)
I'll eat you up, I love you so!
Verhaal
Max is 9 jaar oud en woont met zijn moeder en puberende zus in een typische ‘suburb’. Hij heeft een rijke fantasie,draagt een dierenpak, en is wild. Max voelt zich onbegrepen en alleen en barst daardoor af en toe in woede uit. Wanneer op een dag de nieuwe vriend van zijn moeder komt eten gaat het fout. Max begint te fantaseren dat hij woest wegloopt van huis.
Max vindt een kleine zeilboot en is al snel midden op zee. Dan komt hij aan op een eiland, het leefgebied van een gemeenschap grote beesten genaamd de “Wild Things”. Max voelt zich hier gelijk thuis maar de beesten zijn sceptisch tegenover de indringer. Als de Wild Things dreigen hem op te eten liegt Max dat hij hun koning is en dat hij over magische krachten beschikt. Carol, de leider is ervan overtuigd dat Max de waarheid spreekt. De Wild Things zijn als mensen en vertonen veel gelijkenissen met de mensen in Max zijn echte leven. Zo is er een depressief, en de vriendin van Carol heeft hem verlaten. Ze verwachten van Max dat hij, als hun leider, hun een beter leven gaat geven. Ze beginnen met het maken van een gigantisch fort waar ze met z’n allen gaan wonen. Ze beleven vele wilde avonturen en doorkruisen het hele koninkrijk. Ook de vriendin van Max' beste vriend Carol komt terug. Toch komen de Wild Things er langzaam achter dat Max hun problemen niet kan oplossen en dat hij helemaal geen koning is. Max zelf komt er achter dat hij zijn thuis mist, ondanks dat hij dikke vrienden is geworden met de Wild Things. Na een emotioneel afscheid vaart Max weer naar huis waar hij liefdevol ontvangen wordt door zijn moeder.
De film
‘Where the wild things are’ is een verfilming van het gelijknamige kinderboek van Maurice Sendak en is geregisseerd door Spike Jonze. Hij heeft bekendheid verworven door het regiseren en produceren van videoclips (Fatboy Slim, Beastie Boys, Bjork) en de film ‘Being John Malkovich’ uit 1999. Zijn werk is vrij rauw en surrealistisch.
Deze film combineerd live action, mensen in kostuums, animatie en computer-generated-imagery tot een fantasyfilm. Qua uitvoering is de film geschikt voor kinderen maar met genoeg scherpte en diepgang om ook ouderen te boeien. Er wordt namelijk flink gevochten en gesloopt en er zit ook diepgang in het verhaal.
De intro en het einde zijn live action en geven de frustratie van Max en de realiteit waarin hij leeft goed weer. Het tussenstuk in het land van de ‘Wild Things’ is prachtig vormgegeven en een lust voor het oog. De verhaallijn zakt soms een beetje in maar het beeld maakt dit meer dan goed.
Oordeel
De film is erg mooi gemaakt. Dit samen met wat diepgang en een aantal wilde taferelen zorgt ervoor dat ondanks het soms inzakkende verhaal altijd leuk blijft om naar te kijken. Een pluspunt is ook de mooie, passende soundtrack. ‘Where the wild thing are’ is geen absoluut meesterwerk, maar wel een uiterst vermakelijke ervaring. Voor zowel jong als oud.
eerste recensie Emmy-Koos verbeterd
Voorspelbaar mooi
De verwachtingen zijn hooggespannen bij de nieuwe film van James Cameron. De regisseur van onder andere Aliens, Terminator en Titanic staat garant voor spektakel en dat is waarvoor we met z’n allen popelend in de rij staan voor een 3D-bril. Op de neus gezet zijn die dingen eerst even wennen, maar ze sleuren je al snel mee in de film.
Jake Sully is een half verlamde marinier wiens lijf en leven zijn stukgeschoten op aarde. Onze planeet zelf is inmiddels ook aardig uitgeleefd en dus zoekt de mens elders naar energie. Die hebben we gevonden in de vorm van unobtainium op de planeet Pandora. Voor het delven hiervan moet alles wijken. Zo ook de Na’vi, de inheemse bevolking van de planeet. Jake’s broer was betrokken bij een project op Pandora, maar doordat hij onverwachts is overleden wordt Jake gevraagd in zijn plaats te gaan.
Het verhaal komt iedereen vast een beetje bekend voor, het eeuwenoude plot is weer eens in een nieuw jasje gestoken, dat gelukkig precies past. Er is niets mis met voorspelbaarheid, het is soms wel fijn jezelf onder te dompelen in iets waarvan je weet hoe het afloopt. Het is gemakkelijk jezelf erin te vinden. En waar het verhaal aanvoelt als een veilige, comfortabele trui, met mouwen daar waar je ze verwacht, bezorgen de verbluffende details je kippenvel en drijven de Pandora-bewoners en de ijzingwekkende gevechten je naar het puntje van je stoel.
Bij eerdere 3D-films als Up en Final Destination was het beeld voornamelijk vlak, met soms een object dat naar je toe vliegt. Gelukkig is dat nu totaal anders, het hele Imax-scherm heeft diepte en fungeert als een raam waardoor je in een andere wereld kan kijken. Het maakt de film tot een verpletterende ervaring en het geld dat je neerlegt voor een kaartje meer dan waard. Zuinige zeurpieten die het er niet voor overhebben om de epische sci-fi actiefilm in 3D te zien besparen alleen op hun eigen plezier. Wat ik iedereen kan aanraden is om jezelf over te geven aan de nieuwe manier van filmbeleven, want dit een fenomenale belofte voor wat er nog allemaal komen gaat.
tweede recensie Emmy-Koos
Vanbinnen zijn we allemaal wilden.
Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten toen ik ging zitten op mijn comfortabele bioscoopstoeltje. Spike Jonze, de experimentele regisseur van de films Being John Malkovich en Adaptation heeft er jaren over gedaan om het beroemde prentenboek van Maurice Sendak te verfilmen en is hiervoor in zee gegaan met het grote Universal. De trailer zag er mooi uit, maar ik was wel benieuwd naar hoe je een slechts negen zinnen tellend prentenboek omtovert tot een film van anderhalf uur.
De film begon en liet ons kennis maken met Max, een jongetje van ongeveer negen jaar, dat woont bij zijn gescheiden moeder en puberende zus. Hij heeft niemand om mee te spelen, dus houdt hij zichzelf bezig door de wereld door een laagje fantasie te bekijken. Hij maakt plekjes om zich in te verstoppen zoals een iglo van sneeuw waarin hij zich kan terugtrekken tijdens een sneeuwballengevecht met de vrienden van zijn zus. We zitten met hem in de iglo als deze wordt verwoest door de grote jongens. Kinderen zijn wreed, net als de rest van de echte wereld. Zo leert Max op school dat de zon dood zal gaan, de ultieme horror voor een negenjarige. Zijn zus vindt vriendjes belangrijker en zijn moeder heeft het druk met haar werk en probeert voorzichtig weer een nieuw liefde in haar leven toe te laten. Max voelt zich buitengesloten en trekt zijn wolvenpak aan waarin hij stout durft te zijn. Hij gromt naar zijn moeder, zij gromt terug en Max rent weg om zich te verstoppen in de beste verschuilplek ooit: zijn verbeelding.
Hij zeilt over woeste zeeën naar het eiland “where the wild things are”. De beesten liggen overhoop in woede en frustratie, ze zijn zo wanhopig op zoek naar een leider dat ze het jongetje tot hun koning kronen. Het wilde feest begint! Max en de monsters dansen, springen en spelen tot de ochtend komt, dan vallen ze met z’n allen in slaap op een grote hoop. Iedereen wilt dat het zo blijft, voor altijd. Maar dat gaat niet, je kan niet al het verdriet uitbannen met een verdrietschild.
The wild things representeren elk een deel van de persoonlijkheden van Max en zijn familie. Je ziet in de “vriendschap” van de monsters Carol en KW de scheiding terug van Max zijn ouders. De grote beesten maken ruzie om de kleinste dingen, net als mensen. Ze zijn kinderlijk naif, maar ook diep treurig. Ze leggen een diepere laag over het verhaal heen, waardoor de film het volwassen publiek beter raakt. De onmacht die je voelt tijdens het opgroeien wordt weer even heel echt door Max die heel natuurlijk gespeeld is door de jonge nieuwkomer Max Records. Je ziet echte tranen en echte vonkjes nieuwschierigheid in zijn ogen. Zowel bij hem als bij het publiek.
Op het eiland wordt het verhaal soms wat langdradig, maar toch vind ik de moedige poging het in Amerika immens populaire kinderboek te verfilmen zeer geslaagd. Het is geen standaard kinderfilm, door de heftige scenes is het beter geschikt voor de wat oudere kinderen. Het vangt de essentie van het kind-zijn en de geborgenheid en vergankelijkheid van thuis. Al met al een unieke film over het zijn van een kind, die je meesleept in zijn rijke fantasiewereld.
vrijdag 22 januari 2010
donderdag 21 januari 2010
maandag 18 januari 2010
zondag 17 januari 2010
NRC - ik denk...
Een sterke en herkenbare campagne voor het NRC. Het begon met een aantal teasende posters waar het NRC nog niet als afzender op stond. Er stond bijvoorbeeld alleen 'ik denk onafhankelijk' op. Daarna zijn de bovenstaande posters gemaakt. De pijl is op een bijna iconische manier neergezet.
eerste recensie door Emmy-Koos
Avatar:
De verwachtingen zijn hooggespannen bij de nieuwe film van James Cameron. De regisseur van onder andere Aliens, Terminator en Titanic staat garant voor spektakel en dat is waarvoor we met z’n allen popelend in de rij staan voor een 3D-bril. Op de neus gezet zijn die dingen eerst even wennen, maar ze sleuren je al snel mee in de film.
Jake Sully, een gehandicapte ex-marinier neemt de plaats in van zijn overleden broer bij een bizar project op een vreemde planeet, genaamd Pandora. Natuurlijk zijn de mensen daar om grof geld te verdienen, dat doen ze door unobtainium uit de bodem te delven. Op Pandora leven mensachtigen, de Na’vi, die in een enorme boom wonen die toevallig op de grootste hoop unobtainium groeit. Om het vertrouwen van de inboorlingen te winnen hebben mensen imitatie- Na’vi geschapen waarmee ze mentaal gelinkt kunnen worden. Deze wezens heten avatars. Het doel is om hiermee de Na’vi te laten verhuizen zodat de mensen bij het unobtainium kunnen. Dit mislukt en er volgt een bloedstollende strijd.
Jake Sully infiltreert met zijn avatar als enige in de Na’vi stam via de beeldschone stamhoofdsdochter. Hij wint het vertrouwen van de rest van de clan en ontpopt zich tot hun leider in het gevecht tegen de mensen.
Het verhaal komt iedereen vast een beetje bekend voor, het eeuwenoude plot is weer eens in een nieuw jasje gestoken, dat gelukkig precies past. Er is niets mis met voorspelbaarheid, het is soms wel fijn jezelf onder te dompelen in iets waarvan je weet hoe het afloopt. Het is gemakkelijk jezelf erin te vinden. En waar het verhaal aanvoelt als een veilige, comfortabele trui, met mouwen daar waar je ze verwacht, bezorgen de verbluffende details je kippenvel en drijven de Pandora-bewoners en de ijzingwekkende gevechten je naar het puntje van je stoel.
Dit is het verdienste van de waanzinnige effecten. Met de speciale 3D-brilletjes lijkt het in eerst instantie alsof iedereen gaat Skiën, maar zodra de film begint merk je dat ze niet alleen als sporty accessoire dienen. De glazen zijn als een verbinding tussen jou en de wereld van James Cameron. Alsof je zelf een avatar gebruikt duik je diep de film in waar de zaadjes van de heilige boom bijna op je neus landen en je rondvliegende brokstukken moet ontwijken in het heetst van de strijd. Je kijkt geen film, maar je beleeft hem. Dit was nog nooit eerder zo, simpelweg omdat het technologisch nog niet mogelijk was.
Bij eerdere 3D-films als Up en Final Destination was het beeld voornamelijk vlak, met soms een object dat naar je toe vliegt. Gelukkig is dat nu totaal anders, het hele Imax-scherm heeft diepte en fungeert als een raam waardoor je in een andere wereld kan kijken. Het maakt de film tot een verpletterende ervaring en het geld dat je neerlegt voor een kaartje meer dan waard. Zuinige zeurpieten die het er niet voor overhebben om de epische sci-fi actiefilm door een brilletje te zien besparen alleen op hun eigen plezier. Wat ik iedereen kan aanraden is om jezelf over te geven aan de nieuwe manier van filmbeleven, want dit een fenomenale belofte voor wat er nog allemaal komen gaat.
vrijdag 15 januari 2010
Recensie
Filmrecensie Avatar 3D
‘You think you own whatever land you land on. The Earth is just a dead thing you can claim. But I know every rock and tree and creature. Has a life, has a spirit, has a name. You think the only people who are people, are the people who look and think like you. But if you walk the footsteps of a stranger. You'll learn things you never knew.’ (colors of the wind - pocahontas).
Dit kleine stukje tekst uit de film Pocahontas beschrijft de verhaallijn van Avatar. Een ex-marinier Jake Sully (Sam Worthington) die in een rolstoel zit, wordt naar de planeet Pandora gestuurd om mee te werken aan een Avatar project. Omdat hij dezelfde DNA heeft als zijn tweelingbroer die jarenlang voor dit project werd opgeleid maar voortijdig kwam te overlijden. Het project maakt mogelijk dat je in de huid van een Na’vi, een inwoner van Pandora treed. Op deze planeet ligt een enorme hoeveelheid ‘unobtainium’, dit is een mineraal wat de mens wilt bemachtigen om de energiecrisis op aarde te kunnen oplossen. De planeet zelf is giftig voor de mensen dus zal Sully met zijn avatar moeten zien te infiltreren bij het Na’vi-volk om zo het mineraal te krijgen.
Het verhaal is niet het meest spectaculairende en verrassende wat iedereen stiekem had verwacht aangezien James Cameron bekend staat om zijn enorme successen als Titanic (1997) & The Terminator (1984 & 1991). Daarbij is er een bedrag van 300 miljoen in de film gepompt dus mijn verwachtingen waren hoog!
Het eerste halfuur wordt je door je 3D brilletje de film ingezogen. Je staat versteld van de gedetailleerde beelden, en het effect dat het lijkt alsof je er zelf bij bent. Daarom is het begrijpelijk dat Cameron heeft gewacht tot de juiste technieken er waren om zijn film af te maken. Maar na dat eerste halfuur gaan de effecten de boventoon voeren en is het verhaal helemaal niet meer zo bijzonder. Een cliché verhaal, gebaseerd op het eeuwenoude Pocahontas en nauwelijks emotionele betrokkenheid. Daarbij werkte de muziek ook niet helemaal mee, en kreeg ik meer het idee alsof ik naar een panflute cd op de markt aan het luisteren was.
Het is een unieke filmervaring maar dit vooral omdat het nieuw is in zijn soort, 3D in IMAX formaat. Ik verwacht meer van Tim Burton’s, Alice in Wonderland.
‘You think you own whatever land you land on. The Earth is just a dead thing you can claim. But I know every rock and tree and creature. Has a life, has a spirit, has a name. You think the only people who are people, are the people who look and think like you. But if you walk the footsteps of a stranger. You'll learn things you never knew.’ (colors of the wind - pocahontas).
Dit kleine stukje tekst uit de film Pocahontas beschrijft de verhaallijn van Avatar. Een ex-marinier Jake Sully (Sam Worthington) die in een rolstoel zit, wordt naar de planeet Pandora gestuurd om mee te werken aan een Avatar project. Omdat hij dezelfde DNA heeft als zijn tweelingbroer die jarenlang voor dit project werd opgeleid maar voortijdig kwam te overlijden. Het project maakt mogelijk dat je in de huid van een Na’vi, een inwoner van Pandora treed. Op deze planeet ligt een enorme hoeveelheid ‘unobtainium’, dit is een mineraal wat de mens wilt bemachtigen om de energiecrisis op aarde te kunnen oplossen. De planeet zelf is giftig voor de mensen dus zal Sully met zijn avatar moeten zien te infiltreren bij het Na’vi-volk om zo het mineraal te krijgen.
Het verhaal is niet het meest spectaculairende en verrassende wat iedereen stiekem had verwacht aangezien James Cameron bekend staat om zijn enorme successen als Titanic (1997) & The Terminator (1984 & 1991). Daarbij is er een bedrag van 300 miljoen in de film gepompt dus mijn verwachtingen waren hoog!
Het eerste halfuur wordt je door je 3D brilletje de film ingezogen. Je staat versteld van de gedetailleerde beelden, en het effect dat het lijkt alsof je er zelf bij bent. Daarom is het begrijpelijk dat Cameron heeft gewacht tot de juiste technieken er waren om zijn film af te maken. Maar na dat eerste halfuur gaan de effecten de boventoon voeren en is het verhaal helemaal niet meer zo bijzonder. Een cliché verhaal, gebaseerd op het eeuwenoude Pocahontas en nauwelijks emotionele betrokkenheid. Daarbij werkte de muziek ook niet helemaal mee, en kreeg ik meer het idee alsof ik naar een panflute cd op de markt aan het luisteren was.
Het is een unieke filmervaring maar dit vooral omdat het nieuw is in zijn soort, 3D in IMAX formaat. Ik verwacht meer van Tim Burton’s, Alice in Wonderland.
woensdag 13 januari 2010
filmrecensie
Label voor je filmrecensies, 1 voor Avatar, 1 voor een film waar je zelf normaal niet zo snel naartoe zou gaan. Voor maandag 18: Avatar. Graag printen en meebrengen.
maandag 11 januari 2010
Wesley Visseren & Martijn Lankveld
NHMR_presentatie
Noot: Dit is de originele presentatie. Er zal nog een vernieuwde presentatie komen, waarin het expositie gedeelte aangepast zal zijn.
Huisstijl
Een natuurhistorisch museum hoeft niet per se een oud en stoffige uitstraling te hebben. Het museum kan best een fris en modern karakter hebben zonder het educatieve, wetenschappelijke karakter uit het oog te verliezen. Daarom hebben wij gekozen voor een nieuwe huisstijl. Naast een nieuwe huisstijl willen wij de naam anders gaan communiceren. Aangezien er veel natuurhistorische musea in Nederland zijn willen wij voor de Rotterdamse vooral de afkorting communiceren als naam, NHMR. NatuurHistorisch Museum Rotterdam zal zich daardoor beter kunnen profileren en sterker als merk naar voren komen. Een goede bijkomstigheid is dat een afkorting, met het oog op de multiculti samenleving en het toerisme, vele malen beter te onthouden is dan een hele mond vol.
Site
Wij hebben een nieuwe site gemaakt waarbij:
- de meest relevante informatie eerst komt
- de indeling overzichtelijk is
- de navigatiestructuur logisch in elkaar zit
- de informatie in verschillende stappen prijsgegeven wordt
De site is in de loop van deze week te bekijken op de volgende link: NHMR.org. Om een goed voorbeeld te krijgen van hoe de bovenstaande punten in de praktijk te zien, kunt u het 'info' gedeelte raadplegen. Deze is compleet uitgewerkt.
script mark
Script 1:
Titel: Je denkt over van alles na.
Een jongen en een meisje (tussen 20 en 24 jaar) zitten buiten in een park op een bankje voor hun uit te staren.
Het meisje kijkt naar haar vriend zijn schoenen en vraagt ongeïnteresseerd:“ Nieuwe schoenen?”
Jongen:“ Ja, hoezo?”
Meisje: “ Die andere waren veel mooier.”
Jongen :“ Okey, maar deze zijn praktischer. Ik kan er mee naar een restaurant en ik kan er mee naar de kroeg. Ze kunnen onder een net jasje én staan prima onder een spijkerbroek. De rubberen zolen zorgen voor anti-slip en hij is dubbel doorgenaaid waardoor het goed waterdicht is, ze zijn makkelijk schoon te maken en ze waren in de aanbieding... Daarbij ík vind deze mooier.
De jongen en het meisje staren weer voor zich uit.
VO: Je denkt over van alles na.
Denk ook even na waarvoor je gaat stemmen op 3 maart,
want dan zijn de gemeenteraadsverkiezingen Rotterdam.
De super komt tegelijk in beeld met de VO met op de achtergrond de jongen en het meisje.
Super: 3 maart gemeenteraadsverkiezingen Rotterdam
kijk op rotterdamjouwstijl.nl waar jij voor wilt stemmen.
De super verdwijnt en we zien het koppel nog steeds zitten.
De jongen kijkt nog even snel naar de meid en vraagt :“ Nieuwe oorbellen?”
Script 2:
Titel: wat jij wilt.
Een wat oud uitziende grijze man van rond de 59 in pak zit in een kamer achter een bureau. Op de achtergrond zien we een muur met een oud schilderij en een daarnaast hangt een grote zwaardvis.
De oude man kijkt in de camera en zegt: “De gemeenteraad Rotterdam wil even de aandacht van de jongeren van Rotterdam.”
Terwijl hij dit zegt pakt hij een bord en houdt het omhoog. Op dit bord staat een afbeelding van een niet aantrekkelijke lichtelijk schaars geklede vrouw van middelbare leeftijd.
Terwijl hij dit bord omhoog houdt kijkt de man in de camera en geeft een amicale knipoog.
De man houdt nog een bord omhoog. Op het bord staat een plaatje van een dikke rokende bouwvakker die leunt op een schep. De oude man zegt:“ Die is voor de dames.”
De man gaat verder met zijn verhaal: “Zo nu ik jullie onverdeelde aandacht heb kan ik jullie mooi vertellen waarom het belangrijk is dat jullie gaan stemmen.”
De man pakt er nog een bord bij die de jongeren moet overtuigen te blijven kijken.
Op dit plaatje staat een gare oude auto afgebeeld, maar hij lijkt er trots op te zijn.
De oude man praat door: “ Het is belangrijk om te stemmen want als jullie dat niet doen...
Hij pakt nog een plaatje. Daarop staat een crappie schilderij een koe.
De oude man:“ als jullie dat niet doen dan weten wij ook niet wat jullie....
Hij pakt nog een plaatje. Het is een afbeelding van dansende tieners. Maar dan uit de jaren ’50.
De oude man: “ ...Belangrijk vinden.”
De man houdt zijn laatste bord omhoog.
Daarop staat:
3 maart
Gemeenteraadverkiezingen Rotterdam
rotterdamjouwstijl.nl
Tegelijkertijd komt er een VO: Weet de gemeenteraad Rotterdam al wat jij wilt?
Stem op 3 maart want dan zijn de gemeenteraadverkiezingen Rotterdam.
Kijk op rotterdamjouwstijl.nl zodat je weet waarvoor je stemt.
Titel: Je denkt over van alles na.
Een jongen en een meisje (tussen 20 en 24 jaar) zitten buiten in een park op een bankje voor hun uit te staren.
Het meisje kijkt naar haar vriend zijn schoenen en vraagt ongeïnteresseerd:“ Nieuwe schoenen?”
Jongen:“ Ja, hoezo?”
Meisje: “ Die andere waren veel mooier.”
Jongen :“ Okey, maar deze zijn praktischer. Ik kan er mee naar een restaurant en ik kan er mee naar de kroeg. Ze kunnen onder een net jasje én staan prima onder een spijkerbroek. De rubberen zolen zorgen voor anti-slip en hij is dubbel doorgenaaid waardoor het goed waterdicht is, ze zijn makkelijk schoon te maken en ze waren in de aanbieding... Daarbij ík vind deze mooier.
De jongen en het meisje staren weer voor zich uit.
VO: Je denkt over van alles na.
Denk ook even na waarvoor je gaat stemmen op 3 maart,
want dan zijn de gemeenteraadsverkiezingen Rotterdam.
De super komt tegelijk in beeld met de VO met op de achtergrond de jongen en het meisje.
Super: 3 maart gemeenteraadsverkiezingen Rotterdam
kijk op rotterdamjouwstijl.nl waar jij voor wilt stemmen.
De super verdwijnt en we zien het koppel nog steeds zitten.
De jongen kijkt nog even snel naar de meid en vraagt :“ Nieuwe oorbellen?”
Script 2:
Titel: wat jij wilt.
Een wat oud uitziende grijze man van rond de 59 in pak zit in een kamer achter een bureau. Op de achtergrond zien we een muur met een oud schilderij en een daarnaast hangt een grote zwaardvis.
De oude man kijkt in de camera en zegt: “De gemeenteraad Rotterdam wil even de aandacht van de jongeren van Rotterdam.”
Terwijl hij dit zegt pakt hij een bord en houdt het omhoog. Op dit bord staat een afbeelding van een niet aantrekkelijke lichtelijk schaars geklede vrouw van middelbare leeftijd.
Terwijl hij dit bord omhoog houdt kijkt de man in de camera en geeft een amicale knipoog.
De man houdt nog een bord omhoog. Op het bord staat een plaatje van een dikke rokende bouwvakker die leunt op een schep. De oude man zegt:“ Die is voor de dames.”
De man gaat verder met zijn verhaal: “Zo nu ik jullie onverdeelde aandacht heb kan ik jullie mooi vertellen waarom het belangrijk is dat jullie gaan stemmen.”
De man pakt er nog een bord bij die de jongeren moet overtuigen te blijven kijken.
Op dit plaatje staat een gare oude auto afgebeeld, maar hij lijkt er trots op te zijn.
De oude man praat door: “ Het is belangrijk om te stemmen want als jullie dat niet doen...
Hij pakt nog een plaatje. Daarop staat een crappie schilderij een koe.
De oude man:“ als jullie dat niet doen dan weten wij ook niet wat jullie....
Hij pakt nog een plaatje. Het is een afbeelding van dansende tieners. Maar dan uit de jaren ’50.
De oude man: “ ...Belangrijk vinden.”
De man houdt zijn laatste bord omhoog.
Daarop staat:
3 maart
Gemeenteraadverkiezingen Rotterdam
rotterdamjouwstijl.nl
Tegelijkertijd komt er een VO: Weet de gemeenteraad Rotterdam al wat jij wilt?
Stem op 3 maart want dan zijn de gemeenteraadverkiezingen Rotterdam.
Kijk op rotterdamjouwstijl.nl zodat je weet waarvoor je stemt.
zondag 10 januari 2010
clio
wat radiocommercials
http://www.clioawards.com/winners/index.cfm?medium_id=9&award_id=1&search=0
http://www.clioawards.com/winners/index.cfm?medium_id=9&award_id=1&search=0
ruwe schets, maar wel vet, toch? | Mark & Marten.
we zien een gemeenteraadszaal, natuurlijk fakking mooi gefilmd.
een kwestie komt ter zake en een paar ouwe saaie mannen en vrouwen
begint erover te kwelen. Wij van d66 vinden (of hoe dat dan ook in het echte leven wordt gezegd) dat er harder opgetreden moet worden tegen geweld opstraat. dat soort geschobbejak moeten we niet tolereren. Een vrouw: Mijns inziens is het aan de kroegbazen zelf om hun klanten onder controle te houden en waar nodig moet de schade dan ook op hun worden verhaald. Nog een of twee van die zinloze meningen, gekweel en dan komt er opeens een jong iemand de zaal in gebeukt! twee mooie mahoniehouten deuren vliegen open en en hip geklede, intelligent lijkende buitenlander staat midden op de vloer. de ouwe sokken aan te kijken, en zij kijken grote grijze borstelige wenkbrauwen fronsend terug. Zijn mond gaat open en hij zegt iets heel sluitends, en iets ECHT nuttigs, want hij is een jongere dus hij begrijpt die zaken. Iets in de trant van; de politie moet zich minder autoritair en amikaler opstellen, doch streng en rechtvaardig blijven, recht voor zijn raap maar niet de les lezen. de jongeren van vandaag willen weten waar het op staat maar als een gelijke behandeld worden.
de hele raad kijkt mekaar aan van: daar waren we nooit op gekomen.
de camera zwaait mooi weg en een url en een payoff komt in beeld.
VOICE OVER: 3 maart is jouw kans om eindelijk eens gehoord te
worden daar waar het telt. kom stemmen en bepaal hoe rotterdam
zich de komende jaren gaat gedragen, of zoiets.
3 maart, het stemmen waard.
kijk op hetstemmenwaard.nl
Nieuwe versie
Er schijnt een lekker zonnetje op het frisgroene gras van het park bij de Euromast. Het is een prachtige dag, er zitten groepjes studenten met wat kratjes bier, er wordt gevoetbald, iemand laat zijn hond uit en ergens op een stil plekje zit een verliefd stelletje elkaar romantisch in de ogen te staren. Je hoort gelach en fluitende vogeltjes. Een man (saai, blank, in de 50, licht kalend, grijs pak met lichtgrijze stropdas) loopt glimlachend het beeld in "Welkom, loop maar even mee.". Dat doen we, na een paar stappen stopt de man. Een hond loopt langs en pakt de frisbee op die zojuist was geland, de man aait de hond even over zijn hoofd. "Kijk.." Het gebaar dat de man met zijn armen maakt laat zien dat hij het over het park heeft. De man kijkt er genietend naar het sappige grasveld en dan weer in de camera "Mooi hè! Geweldig uitzicht..Moet je je voorstellen hoe dat straks is vanaf de 18e verdieping.. Als je even die bomen wegdenkt, hier komt natuurlijk een nette stoep. Ja en dan komt hier de ingang." Hij wijst naar het stukje gras waar nu een stelletje zit te picknicken en kijkt dan weer omhoog, naar het denkbeeldige flatgebouw. "Ja, ik ga ervoor zorgen dat dit in het bestemmingsplan komt!" De man laat zijn blik weer goedkeurend over het park glijden. Het geluid verstomt.
VO: "Wil je dat jouw mening ook gehoord wordt? Laat je stem dan horen bij de gemeenteraadverkiezingen op 3 maart. Jouw stem maakt jouw stad!
We snijden naar een stemhokje met daarin staat een jongen van ongeveer 23 jaar, hij drukt op een stemknop. Dan zijn we weer in het park, de man staat nog steeds tevreden te zijn en krijgt plots een frisbee tegen zijn hoofd. Dit laatste gebeurt heel snel, zodat je direct de link legt tussen het stemmen en de frisbee.
Fokkie
Deze campagne voor Douwe Egberts uit Belgie is gaaf!
Voor meer uitingen zie: http://www.duvalguillaume.com/news/tag/fokkie
McDonald's for Everyone advert
ik heb de “99p” campagne niet gevonden, wellicht wil het morgen (dus vandaag) nog lukken. Maar om toch iets tofs te posten.... Beide filmpjes hebben mooie copy. Misschien is de tweede geschreven door een bureau met het Burger King account.
Script Inge en Esther
Eerste shot: slowmotion
Fade-in van het beeld. Shot van de Erasmusbrurg in Rotterdam. Een jongeman staat in de schaduw aan de voet van de Erasmusbrug. Beeld zoomt iets in, jongeman stapt uit de schaduw en kijkt omhoog naar de zon. Vervolgens kijkt hij weer vooruit en werpt hij een blik op de stad. Hij draait zijn blik naar de camera. Beeld fade-out.
Tweede shot: slowmotion
Fade in van het beeld. Shot van Het Park onder de Euromast. Een meisje zit op een bankje in de schaduw een boek te lezen. Opeens kijkt ze omhoog. Ze gooit haar boek aan de kant (letterlijk) en staat op. Ze loopt naar de zon en laat het zonlicht op haar schijnen. Ze draait even een paar keer rond met een grote glimlach op haar gezicht. Ze draait haar gezicht naar de camera. Fade-out beeld.
Derde shot: slowmotion
Fade in van het beeld. Shot van winkelstraat. Een meisje loopt met opgetrokken schouders en naar benedenkijkend door de schaduwen in de straten. Dan loopt ze de straat uit, komt op een zonovergoten plein. Ze kijkt omhoog naar de zon en begint te lachen. Ze draait haar hoofd naar de camera. Beeld fade-out.
Zwart beeld met de tekst:
Laat jou mening tellen! Stem voor de Rotterdamse Gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart 2010.
Fade-in van het beeld. Shot van de Erasmusbrurg in Rotterdam. Een jongeman staat in de schaduw aan de voet van de Erasmusbrug. Beeld zoomt iets in, jongeman stapt uit de schaduw en kijkt omhoog naar de zon. Vervolgens kijkt hij weer vooruit en werpt hij een blik op de stad. Hij draait zijn blik naar de camera. Beeld fade-out.
Tweede shot: slowmotion
Fade in van het beeld. Shot van Het Park onder de Euromast. Een meisje zit op een bankje in de schaduw een boek te lezen. Opeens kijkt ze omhoog. Ze gooit haar boek aan de kant (letterlijk) en staat op. Ze loopt naar de zon en laat het zonlicht op haar schijnen. Ze draait even een paar keer rond met een grote glimlach op haar gezicht. Ze draait haar gezicht naar de camera. Fade-out beeld.
Derde shot: slowmotion
Fade in van het beeld. Shot van winkelstraat. Een meisje loopt met opgetrokken schouders en naar benedenkijkend door de schaduwen in de straten. Dan loopt ze de straat uit, komt op een zonovergoten plein. Ze kijkt omhoog naar de zon en begint te lachen. Ze draait haar hoofd naar de camera. Beeld fade-out.
Zwart beeld met de tekst:
Laat jou mening tellen! Stem voor de Rotterdamse Gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart 2010.
Abonneren op:
Reacties (Atom)