Mijn vaderland is geen bundel verhalen
Geen herinnering, geen veld met halve manen
Mijn vaderland is geen lied of vertelling
Geen licht dat valt op takken van de jasmijn
Mijn vaderland is de woede van een balling over zijn verdriet
Een kind dat verlangt naar een feestdag, een kus
Windvlagen beklemd tussen gevangenismuren
Een oude man die weent om zijn zonen, zijn grond
Dit land is de huid over mijn botten
En mijn hart
Zweeft over zijn velden als een bij
Mahmoud Darwish
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten