Column versie 1

Het drama van de dans

Dramatisch goed, dat is de voorstelling 'Swan' van het Scapino Ballet Rotterdam. De oerklassieker 'De Stervende Zwaan' uitgevoerd door dansers van het Scapino Ballet en So You Think You Can Dance is een vlucht door de tijd. Er wordt gedanst op de experimentele muziek van een dj die normaal gesproken dampende techno maakt. Een indrukwekkende combinatie!


De dansers komen achterelkaar aan het podium op gerend, plotsklaps blijven ze in een diagonale lijn stilstaan. Een danser schiet uit de startblokken, alleen al de expressie op zijn gezicht verdient een prijs. De beat dreunt door de speakers, sneller en sneller, boem boem boem... Je voelt de hitte van de inspanningen op de dansvloer. Het lijkt alsof de danser bezeten is. Het ritme suist door zijn bloed. De harde beat in combinatie met zijn sierlijke en elegante bewegingen vormen het fantastische schaduwspel van een zwaan. Af en toe zakt hij plotseling in elkaar, je ziet hem vechten voor zijn leven. De geïmproviseerde solo's van de dansers verbeelden de lijdensweg van een stervende zwaan. Alles smelt samen en wordt een met de muziek. De klanken weerkaatsen tegen de wanden en gieten de ruimte vol geluid. De verschillende klanken van de dj werken door in mijn lichaam en ik word meegezogen in dit bewegende spel. Ik volg de bewegingen van de danser op de voet. Daar gaat hij, ik zie de spanning op zijn gezicht. Ik voel mijn eigen hart tekeer gaan. Zal hij de sprong wagen? En dan ineens, niets meer. Stilte.

Mijn blik dwaalt af naar de grond. Daar ligt hij, beweegloos. Zijn armen naast zijn lichaam, zijn lippen verstijfd. Hij heeft alles gegeven, gevochten tegen het einde. Hij is gestorven. Om te leven voor nu en altijd.

We lopen de schouwburg uit. Zwijgend. Totaal onder de indruk van onze eerste ballet voorstelling. Deze voorstelling grenst aan het ongelofelijke. Nooit gedacht dat dans zoveel met me zou doen. Ik hou wel van dansen op een feestje en kijk graag naar So You Think You Can Dance, maar met ballet heb ik nooit iets gehad. Hooguit met de ballerina's van Fred de la Bretoniere. Maar vanavond was het dan toch zo ver, onze eerste ballet voorstelling. Ik zag ons al zitten in de schouwburg op de vierde rij, tussen al het 50+ publiek, gekleed in gala of een bloemetjesgordijn. En mijn vriend angstig om zich heen kijkend, naarstig op zoek naar lotgenoten met een blik van ‘ik wil hier niet zijn, maar ik moet van mijn vriendin’. Een zit van 2 uur en 30 minuten, inclusief pauze. Ik beken, van deze gedachte kreeg ik het toch wel een tikkeltje benauwd. Al was ik degene die aandrong op een avondje uit, gezellig met z’n tweeën naar de schouwburg. En eens wat anders dan een concert of musical.

Vanaf het moment dat de eerste dansers het podium op rende was ik meteen onder de indruk van alles wat er zich voor mijn ogen afspeelde. Niets geen ballerina’s maar dansers in stoere gympen en fel gekleurde outfits. Prachtige klassieke muziek ondersteund door een pittige beat van een dj en het hoogstaande danswerk van een aantal bekende So You Think You Can Dance gezichten.

Nu lopen we hier, nog steeds zwijgend, richting de tram. En wat kan ik zeggen? Scapino heeft me verrast! Een drama... dacht ik nog. Maar Swan blijkt hele andere koek te zijn. Het was inderdaad een drama, maar dan in de meest positieve zin van het woord. De sfeer was aangrijpend, het publiek divers en het dansen indrukwekkend goed, dat durf ik als leek best te zeggen. Dit is ballet dat je gezien moet hebben! Een must voor iedere zichzelf respecterende dansliefhebber, maar zeker ook voor mensen die normaal niet te vinden zijn in dansshows. Swan laat een andere interpretatie van ballet zien. Wie nieuwsgierig is geworden, Swan is nog tot augustus te zien in de Rotterdamse schouwburg.

www.scapinoballet.nl