Van Mark over Jens

Jens’s stillo... before

Een tattoo junkie

Voor de spiegel... nee jens kijkt niet naar de spiegel, hij weet dat hij er goed uit gaat zien. Hij pakt wat er in de kast ligt of wat toevallig over zijn bureaustoel hangt, pakt zijn petje en klaar is Jens.
Ergens vind hij het wel belangrijk dat hij er goed uitziet als ’t maar niet mainstream is. Toch is kleding voor hem niet onderscheidend genoeg. Daarom zijn zijn tattoo’s voor hem het belangrijkst. Het begon met een ster maar raakte al snel verslaafd aan deze zogenaamde inktjecties. Na elke shot kreeg hij een kick en de kick werd steeds groter en heftiger. Ook de aandacht die hij ermee kreeg was een leuke bijkomstigheid. Maar het is en blijft een bijkomstigheid. Je zet een tattoo voor jezelf. Ondertussen heeft Jens aardige mouwen en een korte broek laten zetten. Zijn tattoo’s zijn dan ook vele male belangrijker dan welk kledingstuk ook.



Jens's stillo... after

Western is ook rock&roll

Een foute witte bontjas, old school schoenen en een goedkope zeeman onderbroek. ‘Ja zo kan ik wel de deur uit,’ denkt Jens. Hij besteed wel serieus aandacht aan zijn outfit maar het moet er niet te serieus uit ziet.
Hij kijkt toch nog even in de spiegel. ‘Shit’ denkt Jens, ‘hoe kan ik nou mijn petje vergeten of zal ik voor mijn muts gaan, maar die hoed is op zich ook wel humor’.
Hij kiest toch voor de pet. Nu ziet hij er origineel genoeg uit.
Ergens vind hij het jammer dat hij zijn tattoo’s niet af en toe kan wisselen net als zijn kleding. Maar hij heeft bewust voor die lichaamstekeningen gekozen en is er dan ook zeer content mee. Hij kiest zijn tattoo artiest dan ook zeer zorgvuldig uit. Niet iedere zolderkamer amateur mag zijn doedels op zijn arm of been zetten. Maar als hij de juiste artiest heeft gevonden dan ondermijnt hij zijn of haar kwaliteiten niet. Je moet een artiest immers vrijlaten en vertrouwen.

Qua kleding vertouwt Jens volledig op zichzelf met zo’n 20 tal schoenen, een arsenaal aan t-shirst, broeken en petjes heeft Jens genoeg spullen liggen om zijn crea bea ding te doen.

Voordat hij de deur uitgaat zet hij nog even snel de naald op één van zijn favo LP’s. Johnny zingt zijn Reign of fire en Jens maakt een rocksprong waar als meneer Brood jaloers op zou zijn.

Zo voelt Jens zich als Jens. Zijn kleding mixed-up maar wel één gevoel.