Column versie 2

Het drama van de dans

Een echte dansvoorstelling. Geen 12 in een dozijn voorstelling maar een oerklassieker. Swan, het 'ballet der balletten'. Dit wordt een drama, dacht ik nog.

Mijn eerste balletvoorstelling, dit maakt me toch wel een beetje benauwd. Ik hou wel van dansvoorstellingen als Fame of Saturday Night Fever, lekker toegankelijk, niet te moeilijk. Maar met ballet heb ik nooit iets gehad. Hooguit met de ballerina's van Fred de la Bretoniere.

Gisterenavond was het dan toch zo ver. Ik zag mezelf al zitten in de Rotterdamse Schouwburg, op de vierde rij, tussen al het 50+ publiek, gekleed in gala of een bloemetjesgordijn. En mijn vriend naast me angstig om zich heen kijkend, op zoek naar lotgenoten met een blik van 'Ik wil hier niet zijn, maar moet van mijn vriendin'. Een zit van 2 uur en 30 minuten. Ik beken, een lichte angst sloeg om mijn hart.

Maar vanaf het moment dat de eerste dansers het podium op rende was ik meteen onder de indruk van alles wat er zich voor mijn ogen afspeelde. Niets geen ballerina's maar dansers in stoere gympen en fel gekleurde outfits. Deze oerklassieker een vlucht door de tijd. Er wordt gedanst op de experimentele muziek van een dj die normaal gesproken dampende techno maakt. Een indrukwekkende combinatie! De geïmproviseerde solo's van de dansers verbeelden de lijdensweg van een stervende zwaan. Je voelt de hitte van de dansvloer. De stevige beat in combinatie met de sierlijke en elegante bewegingen vormen een fantastisch schaduwspel van zwanen. Alles smelt samen en wordt een met de muziek. De klanken van de dj werken door in mijn lichaam en ik word meegezogen in dit bewegende spel. Deze voorstelling grenst aan het ongelofelijke. Nooit gedacht dat dans zoveel met me zou doen.

Een drama... dacht ik nog. Maar Swan blijkt hele andere koek te zijn. Dramatisch goed, dat is deze voorstelling, uitgevoerd door dansers van het Scapino Ballet en So You Think You Can Dance. Een must voor iedere zichzelf respecterende dansliefhebber, maar zeker ook voor mensen zoals ik, die normaal niet te vinden zijn bij dansvoorstellingen. Swan laat een andere interpretatie van ballet zien. Wie nieuwsgierig is geworden, Swan is nog tot augustus te zien in de Rotterdamse schouwburg.

www.scapinoballet.nl

Column versie 1

Het drama van de dans

Dramatisch goed, dat is de voorstelling 'Swan' van het Scapino Ballet Rotterdam. De oerklassieker 'De Stervende Zwaan' uitgevoerd door dansers van het Scapino Ballet en So You Think You Can Dance is een vlucht door de tijd. Er wordt gedanst op de experimentele muziek van een dj die normaal gesproken dampende techno maakt. Een indrukwekkende combinatie!


De dansers komen achterelkaar aan het podium op gerend, plotsklaps blijven ze in een diagonale lijn stilstaan. Een danser schiet uit de startblokken, alleen al de expressie op zijn gezicht verdient een prijs. De beat dreunt door de speakers, sneller en sneller, boem boem boem... Je voelt de hitte van de inspanningen op de dansvloer. Het lijkt alsof de danser bezeten is. Het ritme suist door zijn bloed. De harde beat in combinatie met zijn sierlijke en elegante bewegingen vormen het fantastische schaduwspel van een zwaan. Af en toe zakt hij plotseling in elkaar, je ziet hem vechten voor zijn leven. De geïmproviseerde solo's van de dansers verbeelden de lijdensweg van een stervende zwaan. Alles smelt samen en wordt een met de muziek. De klanken weerkaatsen tegen de wanden en gieten de ruimte vol geluid. De verschillende klanken van de dj werken door in mijn lichaam en ik word meegezogen in dit bewegende spel. Ik volg de bewegingen van de danser op de voet. Daar gaat hij, ik zie de spanning op zijn gezicht. Ik voel mijn eigen hart tekeer gaan. Zal hij de sprong wagen? En dan ineens, niets meer. Stilte.

Mijn blik dwaalt af naar de grond. Daar ligt hij, beweegloos. Zijn armen naast zijn lichaam, zijn lippen verstijfd. Hij heeft alles gegeven, gevochten tegen het einde. Hij is gestorven. Om te leven voor nu en altijd.

We lopen de schouwburg uit. Zwijgend. Totaal onder de indruk van onze eerste ballet voorstelling. Deze voorstelling grenst aan het ongelofelijke. Nooit gedacht dat dans zoveel met me zou doen. Ik hou wel van dansen op een feestje en kijk graag naar So You Think You Can Dance, maar met ballet heb ik nooit iets gehad. Hooguit met de ballerina's van Fred de la Bretoniere. Maar vanavond was het dan toch zo ver, onze eerste ballet voorstelling. Ik zag ons al zitten in de schouwburg op de vierde rij, tussen al het 50+ publiek, gekleed in gala of een bloemetjesgordijn. En mijn vriend angstig om zich heen kijkend, naarstig op zoek naar lotgenoten met een blik van ‘ik wil hier niet zijn, maar ik moet van mijn vriendin’. Een zit van 2 uur en 30 minuten, inclusief pauze. Ik beken, van deze gedachte kreeg ik het toch wel een tikkeltje benauwd. Al was ik degene die aandrong op een avondje uit, gezellig met z’n tweeën naar de schouwburg. En eens wat anders dan een concert of musical.

Vanaf het moment dat de eerste dansers het podium op rende was ik meteen onder de indruk van alles wat er zich voor mijn ogen afspeelde. Niets geen ballerina’s maar dansers in stoere gympen en fel gekleurde outfits. Prachtige klassieke muziek ondersteund door een pittige beat van een dj en het hoogstaande danswerk van een aantal bekende So You Think You Can Dance gezichten.

Nu lopen we hier, nog steeds zwijgend, richting de tram. En wat kan ik zeggen? Scapino heeft me verrast! Een drama... dacht ik nog. Maar Swan blijkt hele andere koek te zijn. Het was inderdaad een drama, maar dan in de meest positieve zin van het woord. De sfeer was aangrijpend, het publiek divers en het dansen indrukwekkend goed, dat durf ik als leek best te zeggen. Dit is ballet dat je gezien moet hebben! Een must voor iedere zichzelf respecterende dansliefhebber, maar zeker ook voor mensen die normaal niet te vinden zijn in dansshows. Swan laat een andere interpretatie van ballet zien. Wie nieuwsgierig is geworden, Swan is nog tot augustus te zien in de Rotterdamse schouwburg.

www.scapinoballet.nl

Column Swan

Column Martijn Lankveld

Deze column verschijnt in Vice Magazine. Een Magazine boordevol straatcultuur en lifestyle.

Audition app

Nog een Dying Swan

Deze kwam ik toevallig tegen.

Communicatie advies: Scapino Ballet Rotterdam

Het is moeilijk het 'So you think you can dance' publiek de schouwburg in te krijgen. Terwijl het RTL4 programma vol zit met de soort dans wat het Scapino Ballet ook danst. Week op week staan de aflevering hoog in de kijkcijfers. Maar toch voelt het SYTYCD publiek een drempel om over te gaan tot aankoop van een Schouwburgkaartje. Hoe kan dat? Waar zit 'm de crux?

Vanaf de oprichting heeft het Scapino Ballet zich beziggehouden met de jeugd. En nog steeds ondersteunen ze docenten en leerlingen met danspakketten, dvd's en workshops. Maar gaandeweg zijn ze naast het jongere publiek meer en meer een volwassen publiek gaan aanspreken.

Uit de context

Wie een ander publiek wil aanspreken moet zo af en toe uit de band springen. Buiten de gangbare paden van een Schouwburg treden. Uit de context van je eigen voorstellingen stappen. Daarmee wil ik zeggen dat je je moet laten zien op plekken waar mensen je niet verwachten. Want over het algemeen wordt de Schouwburg als iets elitairs gezien. 'Daar ga je samen met je vrouw naar toe uitgedost in galakledij en alleen als je een flinke beurs hebt.' Die perceptie is natuurlijk onterecht, maar waarheid in de ogen van het SYTYCD publiek. Dus als je dat publiek niet naar jouw voorstelling kunt lokken moet je de voorstelling naar hen brengen. Laat je als dansgezelschap een keer zien op een popconcert of doe een voorstelling in de Maassilo in plaats van de Schouwburg. Plekken waar het SYTYCD publiek sowieso al te vinden is.

En het meest passende voorbeeld is SYTYCD zelf. Het programma biedt namelijk de uitgelezen mogelijkheid jezelf als dansgezelschap te neer te zetten bij een nieuw publiek. Tussen de optredens van de kandidaten is er namelijk altijd ruimte voor een optreden van een artiest. Dus ook voor het Scapino Ballet. Je zou gek zijn als je zo'n kans zou laten liggen. Want alleen op deze manier kom je in het gezichtsveld van het SYTYCD publiek.

'Verveel mij niet met vakjargon'

Het SYTYCD publiek mag beschouwd worden als leken op het gebied van dans. Ja, iedereen weet wat een pirouette is, maar voor alle andere vaktermen halen we onze schouders op. Hetzelfde geldt voor de namen dansers en choreografen. Het is natuurlijk logisch dat deze genoemd worden. Maar om daarover uit te wijden naar leken toe is compleet nutteloos en bovendien schrikt het af. Nee, het SYTYCD publiek is veel meer geïnteresseerd in het verhaal achter de voorstelling. Waar gaat het over? Wat willen ze mij vertellen? Je mag best trots tonen, maar wees voorzichtig met vakjargon.

Geen popi taaltje

Als je als dansgezelschap het jongere publiek van SYTYCD wil aanspreken moet je ook hun taal spreken. Dat wil niet zeggen dat je in sms-taal moet spreken of jezelf een bepaalde 'slang' aan moet meten om ze te kunnen bereiken. Want ze hebben meteen door dat je je anders voordoet dan je eigenlijk bent. En zeker ook niet je eigen identiteit te grabbel moet gooien. Maar wel dat je met een wat commerciëler en minder cultureel verantwoord oog naar je publiek kijkt.

Dit publiek moet namelijk wel eerst warm gemaakt worden. Ze zijn gewend met enthousiasme aangesproken te worden en niet zo snel tevreden als het gemiddelde 'Opium' publiek. Ga het publiek vanuit je eigen identiteit met bevlogenheid tegemoet en maak er een smeuïg behapbaar 'verkooppraatje' van.

Stain in the brain

Bij het bedenken van een voorstelling voor het SYTYCD publiek heb je met veel aspecten rekening te houden. De voorstelling moet zowel inhoudelijk als in dans aansluiten bij de doelgroep. Bedenk een heldere naam die meteen duidelijk maakt waar het over gaat. Gebruik een wat populairdere beeldtaal. Als ik voor het gemak even kijk naar de poster van 'Songs for Drella' dan zou de beeldtaal te cultureel verantwoord zijn net als het onderwerp en de titel. Voor een ode aan Warhol zou het SYTYCD de deur niet plat lopen. En de titel is te cryptisch en niet aansprekend genoeg. 'Songs for Drella' is natuurlijk niet voor die doelgroep bedoeld, maar ik wil maar zeggen dat deze formule toepasbaar is op de nieuwe doelgroep.

Behapbaar is het toverwoord. Je moet je voorstelling zo presenteren dat het als een 'stain in the brain' achterblijft. 'Insane in the brain' is daar een goed voorbeeld van.

Middelen

Als je de site van het Scapino ballet is een gemiste kans. De navigatie laat te wensen over. En je krijgt lang niet altijd de informatie die je verwacht op pagina's. Het duurt veel te lang voordat je bij de gewenste informatie bent. De voorstelling 'Songs for Drella' zou eigenlijk een actiesite moeten hebben. Bounce doet dat heel goed met 'Insane in the Brain'. Bounce heeft een actiesite waar de tourdata, photogallery, sociale media, verwante wedstrijden en overige informatie voor de voorstelling IITB in een oogopslag te zien zijn. Dat geeft een veel eenduidiger beeld en geeft de mogelijkheid je publiek op de actiesite anders aan te spreken dan op je gewone site.

Facebook, Twitter, YouTube en Hyves hebben allemaal een icoontje bovenin de pagina. Maar als je op die pagina's kijkt worden ze bijna niet gebruikt, als filmarchief gebruikt of alleen voor broadcasting van eigen berichten gebruikt. Niet echt spannend. En Twitter is een exacte kopie van Facebook.

Het zijn uiterst geschikte middelen voor promotie, maar ze worden nu niet uitgebuit. Je zou de kanalen bijvoorbeeld in kunnen zetten voor audities, zoals dat ook gebeurd is met het 'Youtube Symphony Orchestra' is gebeurd. Kandidaten over de hele wereld konden auditie doen door hun stuk op youtube te zetten.

Want sociale media worden pas sociaal als er een dialoog op gang komt. Erg leuk voor jezelf, die filmpjes en berichten op Facebook, maar zolang er geen mensen op reageren heb je er niets aan.

De 3 Abri panelen

Aangezien de verschuivende abri's in het metrostation 2 richtingen kennen, namelijk op en neer, heb ik er voor gekozen het eerste en het laatste paneel teasend te maken. Het middelste paneel heb ik gebruikt om alles op kwijt te kunnen qua informatie. Zo krijg je volgens mij het beste effect.

detail

Column in nrc•next

Geen dikke dronken duiven maar een Dying Swan.

Of je nou een Braziliaanse schone bent of een Hollandse hark, iedereen gaat weleens met de voetjes van de vloer. De een gaat drie keer per week naar dansles en de ander doet alleen de polonaise in de kroeg om de hoek. Dat maakt allemaal niet uit. Iedereen danst om zijn eigen reden. Want dans werkt bevrijdend. Het geeft je energie. Het maakt je los. En dat laatste is altijd leuk om te zien. Mensen die opgaan in het moment.

Vooral tijdens het uitgaan. Dat zijn de misschien wel de grappigste momenten. Afgelopen zaterdagavond heb ik dan ook weer volop genoten. Afgezien van een paar muurbloempjes zag ik iedereen zijn of haar paringsdansje weer doen. Er zaten enkele getalenteerde paradijsvogels tussen die iedereen wisten te imponeren met geweldig originele moves. Maar het gros bestond toch vooral uit rare vogels met gebrek aan ritme.

Je ziet veel motorisch gestoorde reigers die alleen maar lelijke eendjes kunnen scoren. Of dikke dronken duiven die alleen maar beschonken de dansvloer opvliegen. Die komen veruit het meest voor.

Je weet wel, van die mensen die na een paar glaasjes ‘toverdrank’ opeens over een ongelofelijke timing, maatgevoel en 8 jaar danservaring beschikken. Van die mensen die begin van de avond aan de bar krampachtig wat bewegen dan, na nog wat toverdrank, swingend op het podium en eind van de avond helemaal los lallend op de bar staan.

Ja, ik heb me goed misdragen afgelopen zaterdag.

Maar hoe vermakelijk dat ook was. Je bent ook weleens toe aan wat anders. Je wilt ook weleens zien hoe het echt moet. Daarom heb ik besloten aankomende zaterdagavond niet de dikke dronken duif te spelen maar naar een stervende zwaan te kijken.
Naar de moderne versie van Swan. Een serie eigen interpretaties van Pavlova’s beroemde Dying Swan choreografie met de beste dansers van SYTYCD. Een moderne balletvoorstelling waar de balletschoenen zijn ingeruild voor sneakers, maillots voor broeken en tutu’s voor t-shirts.

Ben benieuwd hoe deze vogels het gaan doen.

Swan, zaterdag 7 mei,
Schouwburg, R’dam.
Je kan de gratis dying swan app downloaden via scapinoballet.nl

Mark Peeters

nog een leuke interpretatie van Dying Swan

Scapino Ballet vs So you think you can dance

Onderzoek

Geïnspireerd door het gedicht van Alfred Lord Tennyson 'The Dying Swan' heeft Mikhail Fokine op de somber zwierende snaargeluiden van de cello een ballet choreografie gemaakt voor ballerina Anna Pavlova. Een klassiek stuk dat ten grondslag ligt aan Tchaikovsky's 'Zwanenmeer'.

Het Scapino ballet Rotterdam brengt in samenwerking met dansers van 'So you think you can dance' 'The Dying Swan' ten tonele. Maar niet de originele uitvoering, maar een serie interpretaties uit allerlei dans genres uit de straatcultuur.

De voorstelling

De titel van het stuk wordt wat anders. Met name om het feit te benadrukken dat het interpretaties van 'The Swan' zijn. Suggesties:

- Dawn of the Urban Swan (Dawn als in het begin van een nieuwe Swan)

- The Urban Swan

- Battle of the Urban Swan (er worden in het hiphop genre battles uitgevochten)

- Dying Swan: urban style

3 Abri panelen

Quotes voor de portretten:

- 't Is zo fokking intens. Elke move raakt me gewoon.' -Floris-

- 'Nooit gedacht dat er zoveel hiphop in ballet zat.' -Lorenzo-

- 'Wat kan dood gaan toch gruwelijk mooi zijn.' -Lise-

Titel:

Dying Swan: urban style

Een streetdance versie van Anna Pavlova's Dying Swan

gebaseerd op het stuk van Mikhail Fokine en het gedicht van Alfred Lord Tennyson

Afzender:

Scapino ballet Rotterdam en de dansers van 'So you think you can dance'

Look and feel:

De posters zijn portretten van dansers van 'So you think you can dance'. En omdat zij nog maar net komen kijken als het aankomt op ballet, kan ik de quotes voor de abri's ook zo insteken. Uit de quotes moet een soort verbazing, verwondering en verrassing voortkomen.

Het begrip portret wil ik niet al te letterlijk nemen. Dus zeker geen close-up van het gezicht. Nee, ik wil juist de beweging van de dans laten zien, hun eigen interpretatie van het stuk.

Ik twijfel er nog over of het stuk überhaupt in de schouwburg plaats moet vinden. Misschien is het op het schouwburgplein wel passender. Maar misschien ook wel weer dubbelop. Je hebt natuurlijk al een streetdance interpretatie van het stuk. En om dat dan ook nog op straat te doen?

The Dying Swan by Alfred Lord Tennyson

I.
The plain was grassy, wild and bare,
Wide, wild, and open to the air,
Which had built up everywhere
An under-roof of doleful gray.
With an inner voice the river ran,
Adown it floated a dying swan,
And loudly did lament.
It was the middle of the day.
Ever the weary wind went on,
And took the reed-tops as it went.

II.
Some blue peaks in the distance rose,
And white against the cold-white sky,
Shone out their crowning snows.
One willow over the river wept,
And shook the wave as the wind did sigh;
Above in the wind was the swallow,
Chasing itself at its own wild will,
And far thro' the marish green and still
The tangled water-courses slept,
Shot over with purple, and green, and yellow.

III.
The wild swan's death-hymn took the soul
Of that waste place with joy
Hidden in sorrow: at first to the ear
The warble was low, and full and clear;
And floating about the under-sky,
Prevailing in weakness, the coronach stole
Sometimes afar, and sometimes anear;
But anon her awful jubilant voice,
With a music strange and manifold,
Flow'd forth on a carol free and bold;
As when a mighty people rejoice
With shawms, and with cymbals, and harps of gold,
And the tumult of their acclaim is roll'd
Thro' the open gates of the city afar,
To the shepherd who watcheth the evening star.
And the creeping mosses and clambering weeds,
And the willow-branches hoar and dank,
And the wavy swell of the soughing reeds,
And the wave-worn horns of the echoing bank,
And the silvery marish-flowers that throng
The desolate creeks and pools among,
Were flooded over with eddying song.


Source:
The Works Of Alfred Lord Tennyson
Copyright 1893
London: Macmillan And Co.
Toronto: The Copp Clark Co. Limited.

Label voor Scapino

So I Thought I Could Dance

Swan

Ligt het aan mij of kan ik geen informatie vinden over Swan?

Deze voorstelling komt toch wel echt?